காதல் என்பது கடவுள் அல்லவா

காதலர் தினம் இந்த வருஷமும் வந்துட்டு போயாச்சு. வாழ்த்து அட்டைகள் , பரிசுகள் பரிமாறுதல், பூங்கொத்து அனுப்புதல், துணைவியையோ, காதலியையோ  இரவு விருந்துக்கு அழைத்து செல்லுதல் என்று அவரவர் பட்ஜெட்டுக்கு ஏற்றார் போல் கொண்டாடி இருப்பீங்கன்னு நினைக்கிறேன். காதலர் தினம் கொண்டாடுவது நல்லதுன்னு நினைக்கற அதே நேரத்தில்,  காதலை/அன்பை தெரிவிக்கறதுக்கு வருஷத்துல இந்த ஒரு நாள் மட்டும் தான் என்பது போன்ற ஒரு பிம்பத்தை இது போன்ற கொண்டாட்டங்கள் உண்டாக்குதுனு தோன்றவும் செய்கிறது. இந்த ஒரு நாலாவது ஏதாவது செய்யறாரே/ளே  அதையும் வேண்டான்னு சொல்ல சொல்றீங்களா அப்படின்னு சிலர் முணுமுணுக்கறதும்  காதில் விழுகிறது.

இன்றைய அவசர யுகத்தில் காதலிக்கறதுக்கு/அன்பை பரிமாறிகிறதுக்கு எல்லாம் எங்கே நேரம், தினம் தினம் ஆபிஸ் போய்ட்டு வந்து குடும்பத்தை கவனிக்கவே நேரம் சரியா இருக்கு, இதுல காதலாவது கத்திரிக்காயாவது அப்படின்னு நிறைய பேர் அலுத்துக்கொள்வதில் உண்மை இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனாலும் இயந்திரமயமான இந்த வாழ்க்கை சூழலில் பாலைவன சோலை போல இளைப்பாறுவதற்கும், ஆறுதல் கொள்வதற்கும், புத்துணர்ச்சி பெறுவதற்கும் காதல் கண்டிப்பாக தேவை.

காதல்....நம் நான்கு கண்ணில் தோன்றுகின்ற ஒற்றை கனவு தான் என்ற  திரைப்பட பாடல் வரிகள் காதலுக்கு அழகான விளக்கம் தருகிறது. வெவ்வேறு விதமான வாழ்க்கை முறைகள், அனுபவங்கள், ரசனைகள், விருப்பங்கள் கொண்ட ஒரு ஆணும் ஒரு பெண்ணும் ஒருவர் மேல் ஒருவர் அன்பு கொள்ளுதல் ஒரு அதிசய நிகழ்வு தான். ஆனாலும் அந்த அன்பும் அக்கறையும் வாழ்நாள் முழுவதும் தொடருகிறதா   என்ற கேள்வி எழாமல் இல்லை.  வீட்டு வேலை, குழந்தைகள் பராமரிப்பு, அலுவலக வேலை 

என்று பெண்களும் ஆண்களும் வாழ்க்கை என்னும் இந்த ஓட்டப்பந்தயத்தில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற லட்சிய வெறியுடன்   ஓடி கொண்ட இருக்கின்றனர்.

எதற்காக இந்த வேகம் எதை சாதிக்க இவ்வாறு சென்று கொண்டு இருக்கிறோம் என்ற நிதானம் வருவதற்குள் முக்கால்வாசி  வாழ்க்கை 

முடிந்து விடும். 

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்கை

பண்பும் பயனும் அது

என்று அன்பை முன்னிறுத்தி பேசுகிறது குறள்.  அன்பு என்பதன் அளவுகோல் என்ன? காதலர் தினம் அன்று வாங்கும் மற்றும் கொடுக்கும் பரிசுகள் மட்டும் அன்பின் அளவுகோலாகிவிடுமா  என்ன? எனக்கு தெரிந்த ஒருவர் மனைவிக்கு சில வருடங்களாக வயிற்றுவலி. ஆனாலும் மனைவி அதை பெரிதாக எண்ணவில்லை. ஏதோ கை வைத்தியம் பார்த்து சமாளித்து வந்தார். கணவரும் மனைவியின் உடல் நிலை பற்றி  தெரிந்தும் மனைவியை மருத்துவரிடம் அழைத்து செல்ல எத்தனிக்கவில்லை. மிகவும் மோசமான வயிற்று வலியால் மனைவி துடித்த ஒரு நாள் மருத்துவரிடம் சென்று காண்பித்தால் அந்த மருத்துவர் "நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு தாமதம் செய்தீர்கள் இப்பொழுது நோய் முற்றி விட்டது இனி நாங்கள் செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை"  என்று கூறிவிட்டார். அந்த பெண்மணி சில நாட்களிலேயே உயிர் இழந்தார். அந்த கணவரோ நன்கு படித்தவர் தான். 

மனைவிக்கு வைத்தியம் செய்யும் அளவுக்கு பொருள் வசதியும் உண்டு. எனினும்

பொருள் வசதி  இருந்தும் மனைவியை அன்பாக கவனிக்க தெரியவில்லை. இன்று தனது கடைசி காலங்களை தனியாக கழித்து 

வருகிறார்.  இது ஒரு உதாரணம் தான். இந்தியாவில் இது போன்று பல மனைவிகள் தங்கள் உடல் நலத்தை ஒரு பொருட்டாக கருதாமல் குடும்பத்திற்காக உழைத்து வருகின்றனர்.  அதிக அளவில் கான்சர், காச நோய் போன்றவற்றால் உயிரிழப்பது இந்திய ஆண்களை விட இந்திய பெண்கள் தான் என்று ஒரு ஆய்வு கூறுகின்றது. இந்திய ஆண்கள் தான் காதலிக்கு நினைவு சின்னம் கட்டுவதில் வல்லவர்கள் என்பது உலகம் அறிந்த ஒன்றாயிற்றே. எனவே யாரும் தாஜ்மஹால் கட்ட பிரயத்னப்படாதீர்கள்.  வாழும் காலத்தில் அவரவர்  இணை மகிழ்ச்சியாக இருக்க அன்பாக

ஒரு குடிசையேனும் கட்டுங்கள்.

அன்பை வெளிப்படுத்த ஆடம்பர வார்த்தைகள் தேவை இல்லை. ஆரவாரங்கள் 

தேவை இல்லை. எவ்வுயிரையும் தன்னுயிர் போல் எண்ணும் பாங்கு உள்ள ஒருவருக்கு அன்பு செலுத்துவது என்பது சுலபமானது.  அன்பாக பேசுவதற்கு அதிக நேரம் தேவை இல்லை. தொலைக்காட்சியையும், கணினியையும் சிறிது நேரம் நிறுத்தி வைத்தாலே அன்பை வெளிப்படுத்த தேவையான காலமும் நேரமும் நிறையவே கிடைக்கும்.  குடும்பத்தினரோடு அளவளாவுங்கள், குடும்பத்தினரின் உலகத்தை அறிய முயற்சி செய்யுங்கள், குடும்ப வேலைகளில் பங்கெடுத்து கொள்ளுங்கள், உங்களால் முடிந்த உதவிகளை கேட்காமலே செய்யுங்கள். வாரம் ஒரு முறையேனும் குடும்பத்தினரை வெளியில் அழைத்து செல்லுங்கள்.  செல்வதற்கு செலவில்லாத கடற்கரை, கோயில், பூங்கா போன்ற பல இடங்கள் உண்டு. மனம் திறந்து பாராட்டுங்கள். வாரத்தில் எதாவது ஒரு நாளில் ஒரு வேளையேனும் மனைவிக்கு சமையல் வேலையில் இருந்து ஓய்வு கொடுங்கள். மனைவி/குழந்தைகளின்  

விருப்பம்  அறிந்து அவர்கள் விரும்பும் துறையில் அவர்களை 

உற்சாகப்படுத்துங்கள்.  நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தினருக்காக எதையும் செய்வீர்கள் என்ற எண்ணத்தை அவர்களுக்கு விதையுங்கள். அன்பிற்கு முதல் எதிரி "தான்" என்கிற அகந்தை. ஆங்கிலத்தில் "ஈகோ" என்பார்கள். உங்களுக்கும் உங்கள் துணைக்கும் இடையே ஈகோ என்ற மாயச்சுவர் உருவாகாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.  பெண்களாக இருப்பின் தொலை காட்சியை அணைத்து விட்டு குழந்தைகளை அணையுங்கள். அக்கம் பக்கம் வெட்டி பேச்சுகளை தவிர்த்து கணவனோடு அளவளாவி மகிழுங்கள். அப்புறம் என்ன எல்லா நாட்களும் உங்களுக்கு காதலர் தினம் தான்.

வாழ்க்கையில் சந்தோஷம் தருவது பணம் மிகுதியாக இருந்த நாட்கள் அல்ல. இரு மனம் இணைந்த நாட்களே உண்மையான மகிழ்ச்சியை தருவது. பல குறை நிறைகளை கொண்ட ஒரு பெண்ணை ஆணோ அல்லது ஒரு ஆணை பெண்ணோ உண்மையாக நேசிக்க முடிந்தால் எந்த குறையும் இல்லாத இறைவனை எவ்வளவு அதிகமாக நேசிக்க முடியும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்.ஆம் காதலும் கடவுளை கண்டறிய அழகான சுலபமான  வழி.  

நான் ஆணையிட்டால்

 தமிழ்நாட்டுல எலக்க்ஷன்   வரப்போகுது. ஆள் ஆளுக்கு அரசியலுக்கு வருவேன், எலக்க்ஷன்ல நிப்பேன்னு பயமுறுத்திக்கிட்டு  இருக்கற இந்த நேரத்தில பத்திரிக்கைகளும் அவங்க பங்குக்கு "அரசியலுக்கு ரஜினி சாரு வந்துருக்காக , நம்ம அண்ணன் விஜய் வந்திருக்காக, பங்காளி விஜயகாந்த் வந்திருக்காக" என்று சகட்டு மேனிக்கு அள்ளி விட்டிட்டு இருக்குது. ஒரு வேளை அரசியல்ல குதிச்சி இந்த நடிகர்கள் யாராவது தமிழ்நாட்டு முதல் அமைச்சர் ஆனால் என்ன ஆகும் அப்படின்னு ஒரு கற்பனை:

முதல்ல நம்ம இளைய தளபதி விஜய்

முதலமைச்சர் கார் சட்டசபை வளாகத்துக்குள்ள நுழைஞ்சதும் எல்லா எம்.எல்.ஏ-  களும் முதலமைச்சரை வாழ்த்தி ஒரு குத்துபாட்டு பாடி ஆடனும்கறது  கட்டாயமாயிடும். கனல் கண்ணன், பீட்டர் ஹெய்ன்ஸ் போன்ற ஸ்டண்ட் மாஸ்டர்களுக்கு எதிர் கட்சி தலைவர் ஆகறதுக்கு பலமான வாய்ப்பு உண்டு. அப்பதானே அண்ணன் விஜய் சட்டமன்றத்தில குடுக்கிற பஞ்சுக்கு ஈடு கொடுக்க முடியும். எல்லாரும் முதலமைச்சரை மாண்புமிகு முதலமைச்சர் அவர்களே அப்படின்னு கூப்பிடாம மாண்புமிகு  அண்ணன் அல்லது ..ண்ணா விஜய் அவர்களே அப்படின்னு மரியாதையா கூப்பிடணும்னு

சட்டசபைல தீர்மானம் இயற்றுவாங்க.  போலீஸ்காரங்களுக்கு  துப்பாக்கிக்கு பதில் திருப்பாச்சி அரிவாளை  வீசி எப்படி திருடனை புடிக்கறதுன்னு பயிற்சி தருவாங்க. கலைஞர்களுக்கு வழங்கப்படும் கலைமாமணி விருது கில்லி விருதுன்னு  பெயர்

மாற்றம் செய்யப்படும். டிவி-ல வாரம் ஐந்து நாட்கள்  விஜய் படங்கள் மட்டுமே ஒளிபரப்பாகணும்னு  சட்டம் கொண்டு வரப்படும். அதனால விஜய் படத்தை பார்க்காம அல்வா குடுத்த தல ரசிகர்கள் மற்றும் படத்தை வேணும்னே படத்தை பார்க்காத எல்லாரும் கண்டிப்பா படத்தை பாக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும். படம் பாத்து பித்து பிடிச்ச நிலையில் உள்ள பொதுமக்களுக்கு அரசு சார்பா இலவச மருத்துவ உதவி வழங்கப்படும். மேலும் டிவில வைக்கப்படும் போட்டிகளில் பங்கு பெற்று பரிசு வெல்லும் அதிர்ஷ்டசாலி நேயருக்கு   இலவச விஜய் பட DVD வழங்கப்படும். கில்லி, சுறா போன்ற விஜய் திரைப்படங்களில் பெயர்களை தங்கள் பெயர்களில் கொண்டுள்ள திரைப்படங்களுக்கு வரி விலக்கு அளிக்கப்படும். உதரணமா சுறா-1 , சுறா - 2..சுறா- 100  என்று வரிசையா படங்கள் ரிலீஸ் ஆகி ஓடினா, ஒரிஜினலா  எந்த விஜய் படம் நல்லா இல்லை என்பதே மக்களுக்கு மறந்து போய்டும். இதன் மூலம் ஒரு வேளை அடுத்த தேர்தல்ல விஜய் தோத்துட்டாலும் அவர் தன்னோட சினிமா  வாழ்கையை புதுப்பிச்சுக்க முடியும். என்ன நான் சொல்றது !!!

அடுத்து உங்கள் ரஜினி:

 

நான் லேட்டா  வந்தாலும் வந்தாலும் லேட்டஸ்ட்டா வருவேன். நான் எப்ப வருவேன்னு தெரியாது ஆனா வர வேண்டிய நேரத்திலே கரெக்டா வருவேன் அப்படின்னு எகிடு தகிடா பஞ்சு டயலாக் அடிச்சே மக்களை குழப்பிக்கிட்டு இருக்கற ரஜினி முதலமைச்சர் ஆனா கோனார் உரை மாதிரி ரஜினி தோராயமா என்ன சொல்ல வரார்ன்னு புரிஞ்சிக்க ஒரு டிக்ஷனரியை தமிழக அரசே அடிச்சி வெளியிடும். நான் ஒரு தடவ கையெழுத்து போட்டா நூறு  தடவை கையெழுத்து போட்டா மாதிரின்னு ரஜினி அடம் பிடிப்பதால் அரசாங்க கோப்புகள் பல நகராமல் தேங்கி இருக்கும். பொதுப்பணி துறை அமைச்சர், மின்சாரத்துறை அமைச்சர், பாதுகாப்பு அமைச்சர்னு எல்லா அமைச்சரவை பதவிகளையும் ரஜினியே வகிப்பார். எப்படின்னு ஆச்சரியப்படறவங்க மீண்டும் எந்திரன் படத்தை பார்ப்பது நல்லது. சிட்டி
மாதிரி நிறைய குளோனிங் ரஜினிக்களே   இந்த பதவிகளை வகிப்பாங்க கரெக்டா கணிக்கறவங்க கைய கொடுங்க. கலக்கிட்டீங்க. இதனால அமைச்சர் பதவி கிடைக்கும்னு ரஜினி கட்சியோட கூட்டணி வைக்கிற கட்சிகளுக்கு சொல்லறது என்னன்னா - உங்க கனவு பலிக்காது. டாட் !!!. ரஜினி படத்து பாட்டிலெல்லாம் கூட ஆடற டான்சர்ஸ்  போல சட்ட சபைக்கு போற ரஜினி கட்சி எம்.எல்.ஏ-க்கள் எல்லாம் கண்டிப்பா சீருடை அணியணும் என்பது கட்டாயமாக்கப்படும். சீருடை அணியாமல் போனா "நம்ம கூட்டத்துல ஒரு ப்ளாக் ஷீப் இருக்கு பே பே" என்று ரஜினி கொடுக்கற வாய்சில் முதல் நாள் ராகிங்ல தனியா மாட்டின ஜூனியர் போல நிலைமை ஏடாகூடமா ஆகிடும்.  ரஜினியோட ஜப்பானிய ரசிகர்களின் வேண்டிகோளுக்கு இணங்கி தமிழக சட்டசபை நிகழ்வுகள் ஜப்பானில் லைவ்வா ஒளிபரப்பபடும். இதனால் வேட்டி கிழிப்பு, மைக் எறிதல், செல்லமாக முதுகில் தட்டல் போன்ற தமிழ்நாட்டு சட்டசபை கலாசாரம் ஜப்பானிலும் வேகமாக பரவ வாய்ப்பு உண்டு.  ரஜினியோட ஸ்டைல் மற்றும் மானரிசம் ஆகியவற்றை ஆராய்ச்சி தலைப்பாக எடுத்து ஆராய்ச்சி செய்யும் பி.எச்.டி மாணவர்களுக்கு அரசு சார்பாக ஊக்கத் தொகை வழங்கப்படும்.குழந்தைகளுக்கு பேர் வைக்க சொல்லி குழந்தைகளை நீட்ற தாய்மார்கள் ஜாக்கிரதை - ஏன்னா குழந்தைக்கு CR -20 , CR - 21 அப்படின்னு ரோபோக்களோட  பேர் சூட்டப்படற அபாயம் இருக்கு.  அண்ணன் வந்தா தமிழ்நாடும் அமெரிக்கா அப்படிங்கற பொன் மொழிக்கு ஏற்ப ரஜினி ஆட்சியில தமிழ் நாட்டுக்கு USA-நாடு அப்படின்னு  பேர் மாத்தினாலும் மாத்துவாங்க. ஏன்னா அவர் ஒரு தடவை சொன்ன நூறு தடவை சொன்னா மாதிரி இல்லையா !!!

அடுத்து நம்ம கேப்டன் விஜயகாந்த்:

கேப்டன் கோட்டைக்கு போனாலும் இல்ல தொகுதிக்கு போனாலும் எப்பவுமே போலீஸ் உடையில தான் போவாரு. அப்பதான் தமிழ் மாநிலத்து காவல்காரன்னு நம்புவாங்க இல்லையா.காப்டனுக்கு தமிழ்ல பிடிக்காத வார்த்தைகள் என்ன என்ன அப்படிங்கறத லிஸ்ட் போட்டு எல்லாருக்கும் தருவாங்க. அநேகமா எந்த லிஸ்ட்ல  இடிப்பு அப்படிங்கற வார்த்தை முன்னிலைல இருக்கும்னு நம்பறேன். சட்டசபை நடுவுல ஒரு ஆலமரம் செட் போடப்பட்டு அங்கே தான் நம்ம தலைவர் முக்கிய முடிவுகளை எடுப்பாரு. எதிர் கட்சி தலைவர் தலை சுத்தற அளவுக்கு புள்ளிவிவரங்களை அடுக்குவது, எதிர் கட்சிக்காரர்களை பார்த்து அம்மா கிட்ட குடிச்ச பால கக்கிடுவ அப்படின்னு மெரட்டுறது,  அடிக்கடி கண் சிவந்து எதிர் கட்சிகாரங்களை பார்த்து துடிக்கிற நரம்பு இருந்தா, அந்த நரம்புல முறுக்கு இருந்தா, அந்த நரம்புல ஓடற ரத்தம் இருந்தா இன்னொரு தடவை அந்த குற்றச்சாட்டை சொல்லு பார்க்கலாம்னு சவால் விடறதுன்னு சட்டசபையை ரக்க ரக்க ரக்க-னு அலற வைப்பாரு நம்ம ஒன் மேன் ஆர்மி. 
தன்னோட படங்களில் பாக்கறவங்க அலுத்து போற அளவுக்கு தீவிரவாதிகளை வேட்டை ஆடியும், மீதி சமயம் கிராமத்து சப்ஜெக்டையும், அம்மா சென்டிமென்ட்டையும் வித விதமா பிரிச்சி மேஞ்சி  ரசிகர்களை பாடுபடுத்திய கேப்டன் வெள்ளி திரைக்கு சின்னதா லீவ் விட்டுடுவார். இதனால ரசிக மகா ஜனங்கள் குஷியாகி "வானத்தை போல மனம் படைச்ச மன்னவனே" அப்படின்னு பேஸ்புக்ல தங்கள் நன்றியை வெளிப்படுத்தோ படுத்துன்னு  வெளிபடுத்துவாங்க. தமிழ் சேவையே என் வேலை அப்படின்னு தமிழை  வாழ வைக்க கேப்டன் வருடந்தோறும் செம்மொழி மாநாட்டை நடத்துவார்.  இந்த மாநாட்ல சாலமன் பாப்பையா அல்லது பட்டிமன்ற ராஜா தலைமையில தமி(ள்)ழால    காப்டனுக்கு
சிறப்பா இல்ல கேப்டனால தமி(ள்)ழ்   சிறந்துச்சா அப்படின்னு மக்களை குழப்பி மண்டை காய வைக்கற பட்டிமன்றம் நடக்கும். எவ்ளோ நாலு தான் காப்டனாக இருக்கறது அப்படின்னு தனக்கு மேஜர், கர்னல் அப்படின்னு வருஷா வருஷம் பதவி உயர்வு கொடுக்கணும்னு தமிழ் திரை உலகத்திற்கு உத்தரவு போடுவார். அரசு ஊழியர்கள் பாரம்பரிய வேட்டி சட்டையில
பணிக்கு வரணும், மின்வெட்டு இருக்கும் போதும் மருத்துவர்கள் செல்போன் வெளிச்சத்தில் ஆபரேஷன் செய்யணும்,
போலீஸ்காரங்க தோட்டாவை பிடிச்சி   மீண்டும் சுட்டவனை நோக்கியே திருப்பி
விடணும் அப்படின்னு அவர் போடற அதிரி புதிரி உத்தரவுகளால எல்லாரும் அரசு பணியிலிருந்து விலகி மீண்டும் மண்வெட்டிய தூக்கிகிட்டு விவசாயிகள் ஆனாலும் ஆகலாம்.                  

பின் குறிப்பு: ஜனநாயக ஆட்சியில் யார் வேண்டுமானாலும் அரசியல்வாதி ஆகலாம். எனினும்
வெள்ளி திரையின் வெளிச்சத்தில் மதி மயங்கி நிழலை நிஜம் என்று எண்ணி ஏமாந்து கொண்டிருக்கும் தமிழ் நாட்டு பொது ஜனத்தை ஒரு நிமிடம் சிந்திக்க வைக்கவே இந்த கட்டுரை.

   

தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லையெனில்

வாடிய பயிரை கண்ட போதெல்லாம் வாடினேன் என்றார் வள்ளலார். அவ்வாறு மனதை வாட்டமுற செய்த செய்தி ஒன்றை சமீபத்தில் CNN இணையதளத்தில் படித்தேன். ஆப்கானிஸ்தானில் பசியால் வாடும் பிஞ்சு குழந்தைகளுக்கு உணவு தர இயலாத தாய்மார்கள் அவர்களுக்கு ஒபியம் அளித்து
உறங்க செய்கின்றனர். இதனால் அங்கு பிறந்து சில மாதங்களே ஆன குழந்தைகள் கூட போதைக்கு அடிமை ஆகி விடுகின்றனர் என்றும் தலை நகர் காபூலில் ஒபியதிற்கு அடிமையான  சில லட்சக்கணக்கான நோயாளிகள்  இருக்கின்றனர் என்பதும் அந்த அறிக்கையின் சாராம்சம். எத்தை தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்ற நிலையில் உணவின்மையால் போதைக்கு அடிமை அடிமை ஆகும் கொடுமையை என்ன சொல்வது. ஆப்கானிஸ்தானை விடுங்கள், ஏன் இந்திய மண்ணிலேயே கிட்ட தட்ட 200 லட்சம் இந்தியர்கள் தினமும் பசியால் வாடுகிறார்கள் என்று UN அறிக்கை ஒன்று கூறுகிறது. நிலைமை இவ்வாறு இருக்க இந்தியாவோ, வளரும் நாடுகளில், உணவு பொருட்கள் ஏற்றுமதியில் முதலாம் இடத்தில் உள்ளது. இதைதான் கண்ணை விற்று சித்திரம் வாங்குவது என்று சொல்வார்கள்.

வளரும் மற்றும் மூன்றாம் தர நாடுகளில் உள்ள உணவு பற்றாகுறைக்கு பல காரணங்கள் உண்டு. எனினும் முக்கியமான சில என்று பார்த்தால் மக்கள் தொகை பெருக்கம், ஸ்திரமான அரசாங்கம் இல்லாமை, அரசாங்க கொள்கை, நில உரிமை இல்லாமை, சுற்று சூழல் பாதிப்பு மற்றும் பருவ மழை இல்லாமை, போதிய விவசாய நிலங்கள் இல்லாமை  ஆகியன.

மக்கள் தொகை பெருக்கம் பற்றி அதிகம் சொல்ல வேண்டியதில்லை. தற்போதைய மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் கொண்டு கணக்கிட்டால் மக்கள் தொகை ஒவ்வொரு 13 ஆண்டும் 100 கோடி என்ற அளவில் அதிகரிக்கும். அதாவது பதிமூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை ஒரு இந்தியா அளவு மக்கள் தொகை உலக மக்கள் தொகையில் சேரும். எனினும் இவ்வளவு மக்களுக்கு தேவையான உணவு, உடை இருப்பிடம் ஆகியன இன்று இருக்கும் நீர், நில வள ஆதாரங்களை கொண்டே சந்திக்க வேண்டும். ஏற்கனவே மிகவும் தட்டுப்பாட்டுக்கு ஆளாகி உள்ள இந்த வளங்கள் இன்னும் சில ஆண்டுகளில் ஏழைகளுக்கும் நடுத்தர மக்களுக்கும் எட்டா கனி ஆகிவிடும். இதனால் பசி, பட்டினி, உள்நாட்டு போர் போன்ற அழையா விருந்தாளிகளை உலக நாடுகள் ஒவ்வொன்றும் எதிர்கொள்ள நேரிடும். அதிக மக்கள் தொகை உள்ள இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகள் இந்த மக்கள் தொகை பெருக்கத்தை சமாளிக்க தேவையான நில நீர் வளங்களை ஏற்படுத்தவோ அல்லது இப்போது இருக்கும் வளங்களை வீணாக்காமல் இன்னும் சிறப்பான  முறையில் பயன்படுத்த வேண்டிய வழி வகைகளை ஆராய வேண்டும். இது உடனடியாக செய்ய வேண்டிய ஒன்று. இல்லை என்றால் நில நீர் வளங்களுக்காக இந்த இரண்டு நாடுகளுக்கு இடையே போர் உண்டாகும் அபாயம் உண்டு. இது இந்த இரண்டு நாடுகளை மட்டுமன்றி ஆசிய பிராந்திய நாடுகளையும் அழிவு பாதையில் அழைத்து செல்லும்.

ஸ்திரமான அரசாங்கம் அல்லது  சர்வாதிகார ஆட்சி அமையப் பெற்ற நாடுகளில் உணவு பற்றாகுறை என்பது புதியது அன்று. உதாரணமாக பல நாடுகளை சொல்லலாம். ஜிம்பாப்வே ஒரு காலத்தில் உணவு தன்னிறைவு பெற்று  இருந்தது. ஆனால் ராபர்ட் முகாபே ஆட்சி காலத்தில் கறுப்பின மக்களுக்கு நிலம் வழங்கும் திட்டத்தின் கீழ் பல ஆண்டுகளாக பயிர் செய்து வந்த வெள்ளையர்களிடம் இருந்து நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டு கறுப்பின மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. எனினும் மழை பொய்த்தாலும், சரியான திட்டமிடல் இல்லாததாலும் அந்த நிலங்களில்  மகசூல் படி படியாக குறைந்து ஒரு காலத்தில் தானிய ஏற்றுமதி செய்யும் அளவு தன்னிறைவு பெற்ற ஜிம்பாப்வே இன்று உணவு பொருட்களை இறக்குமதி செய்யும் நிலைமைக்கு தள்ளப்பட்டு உள்ளது.  உணவு தட்டுப்பாடு, உயரும் பண வீக்க விகிதம், பசி பட்டினி மற்றும் அதனால் ஏற்படும் நோய்கள் என்று அந்நாட்டு மக்கள் பல்வகையிலும் அல்லலுற்று வருகின்றனர். நான் முதலில் குறிப்பிட்ட போதைக்கு அடிமையான ஆப்கான் நாட்டு  குழந்தைகள், மியான்மர், பங்களாதேஷ், ஹைதி ஆகிய  நாட்டில் நிகழும் பட்டினி சாவுகள், ஆப்ரிக்க  நாடுகளில் பரவலாக உள்ள உணவு தட்டுப்பாடு ஆகியன அந்நாடுகளில் ஸ்திரமான அரசாங்கம் இல்லாமையின் நேரடி எதிரொலியே.

அரசாங்க கொள்கை ஒரு நாட்டின் தலை எழுத்தையே மற்றும் வல்லமை கொண்டது. பணப்பயிர் விளைவிக்கும் விவசாயிகளுக்கு மானியம், இலவச மின்சாரம், கடன் தள்ளுபடி ஆகியன வழங்கி ஏற்றுமதியை ஊக்குவிப்பதிலாகட்டும்,  வெள்ளம், வறட்சி காலங்களில் விவசாயிகளுக்கு பயிர் இழப்பு தொகை வழங்கி அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பதிலாகட்டும், உணவு மற்றும் கச்சா பொருட்களின் விலையை கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதிலாகட்டும்  அரசாங்கத்தின்
முழுமையான ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் உணவு உற்பத்தியில்  தன்னிறைவு அடைவது என்பது இயலாத ஒன்று. எனினும் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் விவசாயிகளின் குறிக்கோள் ஆகியவை இரண்டும் இணைந்து நேர் கோட்டில் பயணம் செய்தால் தான் ஒரு நாடு உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு அடைய முடியும்.

பூமியின் நுரையீரல்கள் எனப்படும் அமேசான் காடுகள் வேகமாக அழிந்து வரும் அவலம் ஒன்று போதும் அதிக மக்கள் தொகையும் அதனால் ஏற்படும் சுற்று சூழல் கேட்டிற்குமான தொடர்பை விளக்குவதற்கு. மேற்கத்திய வாழ்க்கை முறை இன்று எல்லா நாடுகளிலும் ஓரளவு கடைபிடிக்க படுகிறது. மெக்டோனல்ட்ஸ், பிட்சா ஹட்  போன்ற அமெரிக்க உணவகங்கள் மட்டுமன்றி மேலை நாடுகளில் உள்ள வாழ்க்கை முறையும் இன்று பரவலாக எல்லா நாடுகளிலும் கடைப்பிடிக்கபடுகின்றன.  உலகமயமாக்குதலின் காரணமாக இன்று நடுத்தர வர்க்க மக்களிடம் வாங்கும் சக்தி பெருகி உள்ளது. இத்தகைய மாற்றம் வரவேற்கத்தக்கது என்றாலும் நுகர்வோர் எண்ணிக்கை பெருகி வருவதால் நிறைய இயற்கை வளங்களை முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வேகமாக இழந்து வருகிறோம். உதாரணமாக இன்று இந்தியாவில் கார் விலை முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வீழ்ச்சி அடைந்துள்ளது. இத்தகைய கார் உற்பத்தி செய்ய தேவைப்படும் இரும்பு, அதை உருக்க தேவைப்படும் நிலக்கரி, உற்பத்தி செய்யப்பட பொருட்களை ஏற்றி செல்லும் வாகனங்கள், அந்த வாகனங்கள் செல்ல சாலைகள், பாலங்கள்  போன்ற கட்டமைப்பு வசதி என்று அந்த ஒரு பொருளை செய்வதற்கு தேவைப்படும் மண் சார்ந்த மூலபொருட்களின் எண்ணிக்கையோ மிகவும் நீளம்.  இது ஒரு உதாரணம் தான். இது போல எலெக்ட்ரானிக்  உபகரணங்கள், ஆடை தயாரிப்பு, உணவு பொருட்கள் உற்பத்தி போன்ற தேவைகளுக்காக நாம் வாழும் இந்த பூமியை வேகமாக சுரண்டி வருகிறோம். இவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட பொருட்களை பயன்படுத்திய பின்  மறு பயன்பாடு செய்ய இயலாமல் காற்று, நீர், நிலம் ஆகியவற்றை மாசு படுத்தி வருகிறோம். உதாரணமாக இன்று அனைவரும் பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் பைகளை சொல்லலாம். பிளாஸ்டிக் குப்பை இல்லாத ஊரே இல்லை இந்தியாவில். முன்பெல்லாம் கடைகளில் துணி பைகளில் பொருட்களை விற்பனை செய்து வந்தனர். அப்போதெல்லாம் இவ்வளவு குப்பை இருந்திருக்காது என்று தோன்றுகிறது.

அண்டார்டிகாவில் பனி பாறைகள் உருகுவதாகவும் அதனால் கடல் நீர் மட்டம் உயர்ந்து பல நிலப்பகுதிகள் நீரில் மூழ்கும் அபாயத்தில் இருப்பதாக உலக விஞ்ஞானிகள் காட்டு கத்தல் போட்டும் எந்த நாடும் அதை காதில் வாங்கிக் கொண்டதாக தெரியவில்லை. அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் காணப்படும் வாழ்க்கை முறையை தன் நாட்டு மக்களுக்கு கிடைக்க விடாமல் செய்யும் விஷயமாகவே இதை வளரும் நாடுகள் கருதுகின்றன. இதனால் சுற்று சூழல் பாதிப்பை பிறகு பார்த்து கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப்போடுவதிலேயே குறியாக உள்ளன. இத்தகைய மனப்போக்கு மிகவும் ஆபத்தானது.

எண்ணெய் வளங்களுக்காக நாடுகள் ஒன்றுடன் ஒன்று போர் தொடுப்பது இன்று நாம் கண்கூடாக காணும் நிகழ்வு. ஆழ் கடலில் துளையிட்டு எண்ணெய் எடுப்பதும் அதனால் நீர் வளங்களை மாசு படுத்துவதும் மெக்ஸிகோ வளைகுடாவில் நாம் கண்ணார கண்ட நிஜம்.  சர்வாதிகார  அரசுகளையும், தீவிரவாத அமைப்புகளின் பிடியில் உள்ள நாடுகளையும் எண்ணெய் வளங்களுக்காக ஆதரிப்பது போன்ற ஆபத்தான அணுகுமுறையை இன்றைய நாடுகள் கடைப்பிடிக்கின்றன. மாற்று எரிபொருளில் இயங்கும் வாகனங்களை கண்டுபிடிப்பதில் எண்ணெய் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளுக்கு ஆர்வமின்மையால் அது போன்ற முயற்சிகளுக்கு இந்த நாடுகள் முடிந்த அளவு தடை ஏற்படுத்துகின்றன. இதனால் நிலவுக்கு மனிதனை அனுப்ப முடிந்த நம்மால் எண்ணெய் அல்லாத மாற்று எரிபொருளில் இயங்கும் வாகனத்தை  இந்நாள் வரை கண்டுபிடிக்க இயலவில்லை.வாகனங்களில் இருந்து வெளியேறும் கார்பன் டை ஆக்சைடு வாயுவால் ஏற்பட்டுள்ள பூமியின் தட்ப வெட்ப மாற்றத்தின் காரணமாக உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் அளவுக்கு அதிகமான பனிப்பொழிவோ அல்லது மழையோ அல்லது வறட்சியோ ஏற்படுகிறது. இது மண்ணை சார்ந்து வாழும் விவசாயிகளை மட்டுமன்றி அனைவரையும் பாதிக்கிறது.

பெருகி வரும் மக்கள் தொகையின் உணவு தேவைக்காக அண்டை நாடுகளிடம் விளைநிலங்களை குத்தகைக்கு எடுக்கும் கூத்தும் நடக்கிறது. சீனா 2.8 லட்சம் ஹெக்டர் நிலத்தை காங்கோ நாட்டிடமிருந்து குத்தகைக்கு எடுத்துள்ளது. இதே போன்று தென் கொரியா சூடன், மடகாஸ்கர் போன்ற நாடுகளிடம் இருந்து லட்சக்கணக்கான ஹெக்டர்கள் குத்தகைக்கு எடுத்துள்ளது. லட்சக்கணக்கான ஏழை மக்கள் வசிக்கும் இத்தகைய நாடுகளிடம்
இருந்து பெற்றுள்ள நிலங்களை பயிர் செய்ய தேவையான தண்ணீரையும் அந்தந்த நாட்டிலிருந்தே பெற வேண்டும். இது ஏற்கனவே வறட்சியால் கஷ்டப்படும் அந்த நாட்டு விவசாயிகளின் வயிற்றில் அடிப்பதற்கு சமம். இது போன்ற உடன்பாடுகள் நீதிக்கு புறம்பானவை மட்டுமன்றி இதை போன்ற  ஒப்பந்தங்கள் காரணமாக உள்நாட்டு போர்/கலகம் ஆகியன  ஏற்படக்கூடும்.

அமெரிக்கா ரெட்டை கோபுர தகர்ப்பு சம்பவத்தில் இருந்து ஒரு படிப்பினை என்று எடுத்தால் அது - உலகின் எந்த ஒரு மூலையில் நடக்கும் ஒரு நிகழ்வும் அந்த நாட்டை மட்டுமே பாதிக்கும் நிகழ்வு அல்ல. உலகமயமாக்குதலின் காரணமாக உலகம் மிகவும் சுருங்கிவிட்டது.ஒரு இடத்தில் உள்ள மேடு  இன்னோர் இடத்தில் உள்ள பள்ளத்தின் பிரதிபலிப்பே. எனவே ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள குழந்தைகளின் வறுமை மற்றும் அதை சார்ந்த போதை பழக்கம் அந்த ஒரு சமுதாயத்தை மட்டும் பாதிக்கும் ஒரு விஷயம் அல்ல. அது உலகம் அனைத்திற்கும் பொதுவான பிரச்சனை என்ற நோக்கில் அணுகப்பட வேண்டும். உலகில் எப்போதும் பணக்காரன் ஏழை என்ற பாகுபாடு மறைய போவதில்லை. ஆனால் ஏழைக்கு உணவு என்பதே கனவாக ஆனால் அது நல்லதல்ல. தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம் என்றான் பாரதி. ஆனால் தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகம் அழிந்திடும் என்பது இன்றைய உலக நியதி.

சரி இந்த பிரச்சனைக்கு தீர்வு தான் என்ன என்று அலசினால் எனக்கு தோன்றும் சில தீர்வுகள்.
முதலில் ஆப்கானிஸ்தானை எடுத்து கொள்வோம். அங்கு நிலவும் வறுமைக்கு காரணம் அங்கு பெண்களுக்கு சுதந்திரம் மறுக்கப்படுவதே. கல்வி, தொழில் ஆகிவற்றில் பெண்கள் மிகவும் பின் தங்கி இருப்பது மட்டுமன்றி ஆண்களை சார்ந்தே வாழும் சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்பட்டு உள்ளனர். இதனால் ஆண்களின் துணை இன்றி குடும்பத்தை பேணுவது இயலாத ஒன்றாக இருக்கிறது. இத்தகைய நிலையில் பெண்களுக்கு சுய தொழில் பயிற்சி  அளித்து அவர்களுக்கு சொந்தமாக தொழில் தொடங்கும் வாய்ப்பும் அதன் மூலம் அவர்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கு தேவையான வருமானம் கிடைத்திட உதவ வேண்டும். இதனால் படி படியாக அங்கு நிலவும் வறுமையை குறைக்க முடியும். மேலும் தற்போது போதைக்கு அடிமையான மக்களுக்கு உரிய சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவமனைகளும் அங்கு ஏற்படுத்த பட வேண்டும். இது மட்டுமன்றி போதையினால் உண்டாகும் தீய விளைவுகளை பற்றியும் மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டும்.

மண்ணிற்கு கேடு விளைவிக்கும் உரம் மற்றும் பூச்சி மருந்துகளை பயன்படுத்தி வளரும் காய், கனி மற்றும் தானிய வகைகளை விடுத்து இயற்கை முறையில் வளரும் உணவு பொருட்களை அனைவரும் வாங்க வேண்டும். இது  இயலாதோர் தங்கள் பகுதிகளில் உள்ள குறு விவசாயிகள் மற்றும் உள்ளூர் விவசாயிகள் விளைவிக்கும் உணவு வகைகளை வாங்க வேண்டும். இதனால் மண் சார்ந்த சுற்றுசூழல் பாதிப்பில் இருந்து சிறிதளவாவது  மீள முடியும்.

கார்பன் டை ஆக்சைடு  வாயு உமிழ்வினால் உண்டாகும் தீய விளைவுகளை நாளைய பிரச்சனையாக பார்க்காமல் இன்றைய பிரச்சனையாக அணுக வேண்டும். மாற்று எரிபொருளில் இயங்கும் வாகனத்தை கண்டுபிடிப்பது மிகவும் அவசியம். இது காற்று மண்டலம் மாசுபடுவதை பெருமளவு குறைக்கும்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் எரிபொருள் சிக்கனம்,தண்ணீர் சிக்கனம் ஆகியவற்றை கடைபிடிக்க வேண்டும். நாம் வீணாக்கும் நீர் விவசாயத்திற்கோ அல்லது மின்சார உற்பத்திக்கோ பயன்படக்  கூடும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

தற்போது புகையிலை பயிரிட் பயன்படுத்தப்படும் 5 லட்சம் ஹெக்டர் நிலத்தில் தானியம் பயிரிட முடிந்தால்  உலகின் உள்ள அனைவருக்கும் 6 மாதத்திற்கு தேவையான உணவை பெற முடியும். இதனால் பசி பட்டினி மற்றும் அதனால் ஏற்படும் நோய்களில் இருந்து பலரை காக்க முடியும்.

இறைச்சிக்காக வளர்க்கப்படும் கால்நடைகளின் உணவு தேவைக்காக ஒதுக்கப்படும் தானியத்தில் 10 சதவிகிதம்  குறைத்தால் கிட்ட தட்ட 64 லட்சம் டன்கள் தானியத்தை மிச்சம் பிடிக்க முடியும். இதன் மூலம் உலகில் உள்ள அனைவருக்கும் கிட்டத்தட்ட 26 மாதங்கள் உணவளிக்க முடியும். இதையே 20 சதவிகிதம் என்ற அளவு குறைத்தால் மேலும் 48 மாதங்களுக்கு உணவளிக்க முடியும். எனவே வளரும் மற்றும் வளர்ந்த நாடுகள் இறைச்சி உணவின் மீது வரி விகித்து இறைச்சி உட்கொள்ளும் அளவை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.


சொந்த சகோதரர்கள்
துன்பத்திற் சாதல் கண்டும்
சிந்தை இரங்காரடி கிளியே
செம்மை மறந்தாரடி.

தாயை கொள்ளும் பஞ்சத்தை
தடுக்க முயற்சியுறார்
வாயை திறந்து சும்மா- கிளியே
வந்தே மாதரம் என்பார்.

முண்டாசு கவிஞன் பாரதி சொல்வது போல் வேறு யாரும் அழகாக சொல்ல முடியாது. பஞ்சம் பசி இன்றைய நிஜம். இது நாளைய நிஜமாகவும் வாழ்க்கை முறையாகவும் மாறாமல் காப்பது நம் அனைவரின் கையிலும் உள்ளது.
 

நியூசிலாந்து பயண அனுபவங்கள் - பாகம் 3

நியூசிலாந்து பற்றி எழுதும் பொழுது கண்டிப்பாக எழுத வேண்டிய ஒரு விஷயம் உண்டென்றால் அது - ஆடுகள். ஆமாம் நீங்கள் சரியாகதான் படித்தீர்கள். நியூசிலாந்தில் மனிதர்களை விட ஆடுகள் 9 மடங்கு அதிகம். எனவே நியூசிலாந்து மலைகளிலும், சம வெளிகளிலும் ஆடுகள் கூட்டம் கூட்டமாக மேய்ந்து திரிவதை பார்க்கலாம். இறைச்சிக்காகவும், ரோமத்திற்காகவும் அங்கு ஆடுகள்  வளர்க்கப்படுகின்றன. அதனால் கம்பளி உடைகள் மிகவும்

ஆடுகள்

மலிவாக வாங்கலாம் என்று எண்ணினேன். ஆனால் நல்ல ஸ்வெட்டர் விலையோ சில நூறு  அமெரிக்கன் டாலர்கள். எனவே கம்பளி உடைகள் வாங்க நினைப்பவர்கள் அதற்கேற்றார் போல் பணம் எடுத்து செல்வது நலம்.

சரி அடுத்த பயணம் எங்கே என்று அறிய ஆவலாக இருக்கிறீர்கள் தானே? நான் முன்பே கூறியது போல குயின்ஸ்டவுனில் இருந்து கிளம்பி சுமார் 45 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள க்ளெநார்கி  என்ற இடத்திற்கு சென்றோம். நோமட் சபாரி என்ற நிறுவனம் வழியாக இந்த பயணத்தை ஏற்பாடு செய்திருந்தோம்.  மொத்தம் 8 பேர் கொண்ட எங்கள் பயண குழு பயணித்தது ஒரு ஜீப்பில். ஏன் என்றால் நாங்கள் பயணித்த பல பகுதிகளில் தார் சாலைகள் இல்லை. சில நேரங்களில் சிறு சிறு ஓடைகளில் இறங்கி பயணம் செய்ய நேர்ந்ததால் இந்த பயணத்திற்கு ஜீப்பே உகந்ததாக இருந்தது. பயணம் சென்ற சாலையின் ஒரு புறம் வாகடிப்பு ஏரி மற்றும் அதை சூழ்ந்த அழகிய மலை பிரதேசமும்  கண்ணுக்கு விருந்தளித்தது.  பல இடங்களில் இறங்கி வாகடிப்பு ஏரியின் பல்வேறு அழகிய காட்சிகளை புகைப்படங்களாக சிறை பிடித்துக்கொண்டே சென்றோம். இந்த இடத்தை விட இந்த இடம் மேலும் அழகாக உள்ளதா இல்லையோ என்று பட்டி மன்றம் நடத்தும் அளவிற்கு திரும்பும் வளைவுகளில் தோன்றிய இயற்கை   காட்சிகள் மனதை மயக்கியது.

வாகடிப்பு ஏரியின் மற்றொரு தோற்றம்

ஓட்டுனர் அழகான அந்த மலை மற்றும் வன பிரேதேசத்தில் "லார்ட் ஆப் தி ரிங்க்ஸ்" திரைப்படம் எடுக்கப்பட்ட பல்வேறு இடங்களை சுட்டிக் காட்டியவாறே வந்தார். 

                                                                    க்ளெநார்க்கி  

பின்னர் பயணத்தின் முத்தாய்ப்பாக தேநீரும் ரொட்டிகளும் வழங்கப்பட்டது.  அழகான அந்த இயற்கை காட்சிகளை ரசித்தவாறே உண்ட அந்த ரொட்டிகளின் தித்திப்பு இன்றும் நாக்கில் இனிக்கிறது.  அந்த அற்புதமான பயணம் அன்று மதியத்துடன் முடிவடைந்து மீண்டும் குயின்ஸ்டவுனை  அடைந்தோம்.  கோன்டேலா மூலமாக பயணித்து  சுமார் 1500  அடி உயரத்தில் இருந்து  குயின்ஸ்டவுன், ரிமார்கபில்ஸ் மலைகள், வாகடிப்பு ஏரி, செசில் சிகரம், வால்டர் சிகரம் ஆகியவற்றை கண்டு களித்தோம்.  இதோ உங்கள் பார்வைக்கு சில படங்கள்.



குயின்ஸ் டவுன் ஒரு பறவை பார்வை



குயின்ஸ் டவுன் மற்றொரு பார்வை

  அன்று மாலை முழுவதும் வாகடிப்பு ஏரியை ஒட்டிய தாவர பூங்காவில் செலவிட்டோம். பல விதமான அழகிய மரங்களும், பல்வேறு நாட்டில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட அழகான மலர் வகைகளையும் கொண்ட அந்த பூங்கா கொள்ளை அழகுடன் திகழ்ந்தது. கரையில் அடிக்கடி தாள லயத்துடன் மோதும் அலைகளும், தண்ணீர் தாலாட்டும் படகுகளும், கரையை ஒட்டி அமைந்த அழகான சிறு வீடுகளும்  அமைதியான அந்த இடமும் மனதை  கொள்ளை கொண்டது. நேரம் போவதே தெரியாமல் அந்த அழகை ரசித்து கொண்டிருந்தோம்.

மறு நாள் காலையில் குயின்ஸ்டவுனை விட்டு விட்டு  கிட்டதட்ட 5  மணி நேர பயண  தொலைவில் உள்ள  பிரான்ஸ்ஜோசப் என்ற இடத்திற்கு புறப்பட்டோம். டன்ஸ்டன்  ஏரி, மபோரிக்கா ஏரி, வனாக்கா ஏரி, மவுண்ட் ஆஸ்பயரிங் தேசிய பூங்கா  ஆகியவற்றை வழியில் கண்டு களித்து விட்டு  பிரான்ஸ்ஜோசப்பை அடைந்தோம். பிரான்ஸ்ஜோசப் பனி பாறை மிகவும் பிரசித்தி வாய்ந்தது. அடுத்த நாள் இந்த பனி பாறை மேல் வழிகாட்டியின் உதவியோடு  நடந்து செல்வதாக திட்டமிட்டு இருந்தோம்.  ஆனால் நாம் ஒன்று நினைக்க தெய்வம் ஒன்று நினைக்கும் என்பதாக நாங்கள் இறங்கியதில் இருந்து, 2 நாட்கள் கழித்து, நாங்கள் கிளம்பும் வரை விடாது கொட்டி தீர்த்தது மழை. மழையில் பனி பாறையில் நடக்க இயலாது என்பதால் அடுத்த நாள் பனி பாறையில் நடந்து சுற்றி பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. சரி ஒரு நாள் முழுவதும் என்ன செய்வது என்று யோசித்தபோது கை கொடுத்தது உள்ளரங்க பனி பாறையேற்ற மையம்.

பனி பாறையில் ஏறும் சிலர்

கையில் இரண்டு கூர்மையான கோடரி கொண்டு பனிப்பாறையின் மேல்  பிடிப்பு ஏற்படுத்தி, பின்னர் கூர்மையான ஆணிகள் கொண்ட காலணியால் சிறிது தூரம் ஏறி, கோடரியை  மீண்டும் சிறிது மேலே செலுத்தி  பிடிப்பு ஏற்படுத்தி, மீண்டும் சிறிது தூரம் ஏறி, என்று மாறி மாறி செய்து சுமார் 30 அடி உயர பனி பறையின் உச்சி வரை ஏற வேண்டும். சொல்வதற்கும், பார்ப்பதற்கும் எளிதாக தோன்றிய இந்த செயல் மிகவும் கடினமாகவே இருந்தது. என்னால் பதினைந்து அடிகள் கூட ஏற முடியவில்லை. எனினும் முயற்சி செய்ததே மனதிற்கு மகிழ்ச்சி அளித்தது.

அடுத்த நாள்  காலை பிரான்ஸ் ஜோசப்பில் இருந்து கிளம்பி கிரேமௌத் என்றொரு ஊரை அடைந்தோம். கிரேமௌத்தில் இருந்து ட்ரான்ஸ்-சீனிக் எனப்படும் தடம் வழியாக ரயிலில் பயணித்து, கிரைஸ்ட்சர்ச்சை அடைவதாக திட்டம். ரயிலில் பெட்டிகளை ஏற்றி விட்டு எங்கள் பயண வகுப்பை கண்டுபிடித்து அமர்ந்தோம். ரயிலில் பயணிகள் இயற்கை காட்சிகளை கண்டு ரசிக்க ஒரு திறந்த பெட்டியும்,  பயணம் செய்வோர்  அமர்ந்து இளைப்பாற வசதியான இரு மூடிய பெட்டிகளும், மீண்டும் திறந்த பெட்டி என்று மாறி மாறி அமைந்து இருந்தது.

ரயிலில் அனுபவித்து சிலாகித்த காட்சிகள் சில புகைப்படங்களாக:

வைமாகாரிரி ஏரி  

டுசாக் வகை புற்கள்

மழை பொழிவினால் மலைகளில் தோன்றிப்   பாயும் சிறு அருவிகள், அம்மழையில் நனைந்து தலையாட்டும் டுசாக் புற்கள், மழையில் சலசலத்து ஓடும் சிறு ஓடைகள், அந்த ஓடைகள் கலக்கும் ஏரிகளில் இருந்து வரும் நீர் சிதறல்கள், அந்த நீர் சிதறல்கள் உண்டாக்கிய அழகிய புகை போன்ற  நீர் திரை, மழையில் நனைந்ததால் பொலிவு பெற்று திகழும் செடிகளும், மரங்களும் கண்களுக்கு விருந்தளித்தது. அந்தளவு இயற்கை அன்னை அழகுடனும், வனப்புடனும், புதுப்   பொலிவுடனும் திகழ்ந்ததை வேறங்கும் பார்த்ததில்லை என்று சொல்வேன். சுமார் நான்கரை   மணி நேரம் நீடித்த இந்த பயணம் அற்புதமான மற்றும் ஒரு இனிமையான நினைவு. அன்று இரவு கிரைஸ்ட்சர்ச்சை அடைந்து நாங்கள் தங்கும் விடுதிக்கு  சென்று ஓய்வெடுத்தோம்.

அடுத்த நாள் காலை கிரைஸ்ட்சர்ச்சில் இருந்து ட்ரான்ஸ்-கோஸ்டல் என்ற தடம் வழியாக ரயிலில் பயணித்து கைகௌரா என்ற இடத்திற்கு சென்றோம். ஜன்னல் மற்றும் மேற்கூரையில் கண்ணாடிகள் பதித்த அழகான ரயில். கிரைஸ்ட்சர்ச்சில் இருந்து கிளம்பி கேண்டபுரி சமவெளியை கடந்து பசிபிக் பெருங்கடல் ஒரு புறமும், அழகிய மலைகளையும், வனங்களையும்  மறு புறமும்  கொண்ட தடம் வழியே பயணித்து  கைகௌரா என்ற இடத்தை அடைந்தோம்.   கைகௌரா திமிங்கிலம் மற்றும் டால்பின் வகை மீன்களின் தலைநகரம். இந்த வகை மீன்களை அருகில் இருந்து பார்ப்பதற்கு ஏதுவாக பல நிறுவனங்கள் இங்கு பயணிகளுக்கு வழிகாட்டிகளுடன் கூடிய படகு சவாரியை ஏற்பாடு செய்து தருகின்றன.

நாங்கள் சென்ற  படகு சுமாராக முக்கால் மணி நேரம் பசிபிக் கடலில் பயணித்து திமிங்கிலம் இருப்பதாக சொல்லப்பட்ட கடற்பகுதியில்  காத்திருந்தது. சோனார் ஒலி அலை மூலமாக கடலில் எந்த இடத்தில் திமிங்கிலம் இருக்கலாம் என்று கணக்கிட்ட பின் அந்த இடத்திற்கு சென்று காத்திருக்கின்றனர். எந்த நேரமும் கடலில் இருந்து தோன்றலாம் என்பதால் குதூகலத்துடன் காத்திருந்தோம். எங்களை அதிக நேரம் காக்க வைக்காமல் சிறிது நேரத்திலேயே ஒரு திமிங்கிலம் தண்ணீருக்கு மேலே எழும்பியது. அழகான அந்த காட்சி உங்கள் பார்வைக்கு.

படகு சவாரி முடிந்ததும் மீண்டும் பேருந்து நிலையத்திற்கு வந்து கிரைஸ்ட்சர்ச் செல்லும் பேருந்தில் ஏறினோம்.  கிரைஸ்ட்சர்ச்சை அடைந்தவுடன் அங்கிருந்து ஒரு வாடகை டாக்ஸி மூலம் விமான நிலையத்தை அடைந்தோம்.  மனதிற்கு மிகவும் பிடித்த இந்த பயணம் முடிவுறுகிறதே என்று எண்ணியவாறே அங்கிருந்து வட அமெரிக்கா திரும்பினோம்.

பயணங்கள் நம்மை புதுப்பிக்க மட்டுமல்ல நம்மை சிந்திக்கவும் வைக்கும். ஆம், பயணம்/சுற்றுலா ஆகியன நம்முடைய அவசர வாழ்கையில் ஒரு வேகத்தடை.  நமக்கு மன மகிழ்ச்சியை அளிக்கும் அதே வேளையில் நாம் வாழும் இந்த பூமியை நமது வருங்கால சந்ததியினருக்கு எவ்வாறு விட்டு செல்ல போகிறோம் என்ற கேள்வியையும் நமக்குள் எழுப்பாமல்  விடுவதில்லை. இயற்கையுடன் இயைந்து வாழும் வாழ்கையை விட்டு வெகு தொலைவு வந்துவிட்டோம். எனினும் பயணங்கள் மீண்டும் நமது வேர்களை கண்டறியும் முயற்சி என்பதால் நாளையை பற்றிய நம்பிக்கையை அளிக்கிறது.

அது மட்டுமல்ல, நமது குடும்பத்தாருடனும், நண்பர்களுடனும் நாம் மேற்கொள்ளும் பயணங்கள்  காலத்தை கடந்தும் நம் நினைவில் நிற்கும். எனவே வருடத்திற்கு ஒரு முறையேனும் அருகில் உள்ள இடத்திற்கோ அல்லது வெளியூருக்கோ அல்லது வெளிநாட்டிற்கோ குடும்பத்துடன் சென்று வாருங்கள். இனிமையான நினைவுகளுக்கு சொந்தக்காரர் ஆகுங்கள்.

நியூசிலாந்து பயண அனுபவங்கள் - பாகம் 2

சில்லென்று குளிர்ந்த காற்று வீசியவாறு அவ்வப்போது சிறு தூறலும் போடும் வானம். அதிகாலை நேரத்தில் குளிர் சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. சில மணிநேரங்களே  உறங்கியிருந்தாலும் செல்லும் இடம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு அதிகமாக இருந்ததால் சீக்கிரமாக தயாராகி நாங்கள் தங்கி இருந்த ஹோட்டலின் கீழ் தளத்திற்கு வந்து புறப்பட தயாராக காத்திருந்தோம். ஜன்னல் மற்றும் மேல் கூரையில் கண்ணாடி பதித்து நவீன ரதம் போன்ற அழகான பேருந்து குறித்த நேரத்தில் வந்ததும் ஏறி அமர்ந்தோம்.வேறு சில தங்கும் விடுதிகளுக்கும் சென்று பயணிகளை ஏற்றி கொண்டு க்ரைஸ்ட்சர்ச்சில் இருந்து பேருந்து விரைவாக புறப்பட்டது.

ஆல்ப்ஸ் மலை தொடரின் அழகு தோற்றம்

க்ரைஸ்ட்சர்ச்சில் இருந்து மவுண்ட் குக் வழியாக குயின்ஸ்டவுன் செல்வதாக எங்கள் பயண ஏட்டில் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது. ஓட்டுனர் அழகாக கடந்து செல்லும் இடங்களை பற்றி விவரித்தவாறே வர நாங்களும் இயற்கை காட்சிகளை ரசித்தவாறே பயணித்தோம். தெற்கு ஆல்ப்ஸ் மலை தொடரின் அழகை வார்த்தைகளில் வர்ணிக்க இயலாது. எனவே ஒரு புகை படம் உங்கள் பார்வைக்கு.

பச்சை பட்டை விரித்தது போன்ற புற்கள் படர்ந்த அழகான மலை தொடரும், அம்மலையின் ஊடே பாய்ந்து மறையும் ஆறுகளும், கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் சிறு நகரங்களையும் தாண்டி பேருந்து சீராக பயணித்து டேகபோ என்ற ஏரியை அடைந்தது.

டேகபோ ஏரி

 பனி பாறைகள் உருகியதால் உண்டான நீரில் இருந்து உருவாகிய அழகிய ஏரி டேகபோ. லூபின்ஸ்  என்று சொல்லப்படும் வண்ண மலர்கள் அந்த ஏரியின் கரையில் வளர்ந்து அழகுக்கு மேலும் அழகு சேர்த்தது. பனி உருக்கத்தில் இருந்து உருவானதால் அந்த நீர் அழகான நீல நிறத்தில் பளபளத்தது. அந்த ஏரியின் கரையினில் தேவாலயம் ஒன்றும் அமைந்து இருக்கிறது.அந்த இடத்தை விட்டு பிரிய மனம் இல்லாமல் புகைப்படம்  எடுத்துக்கொண்டு பேருந்தில் ஏறினோம். A thing of beauty is a joy forever என்ற சொற்றொடருக்கு அர்த்தம் அளிக்கும் வகையில் இருந்தது அந்த ஏரியும் அதனை சுற்றி அமைந்திருந்த அழகிய பனி படர்ந்த மலைகளும். ஓட்டுனரும் எங்கள் மன ஓட்டத்தை அறிந்தவர் போல கவலை படாதீர்கள், மேலும் ஒரு அழகான ஏரியை  நாம் சிறிது நேரத்தில் அடைவோம் என்றார். அவர் கூறியவாறே நாங்கள் அடுத்து அடைந்தது புககி என்ற ஏரி. டேகபோ போன்ற அழகிய அந்த ஏரியும் மனதுக்கு ரம்யமாக இருந்தது.

மலையும் மலையும் சார்ந்த இடங்களையும் குறிஞ்சி என்பர் பண்டை தமிழர். அந்த குறிஞ்சி நிலத்திற்கு முருகனை தெய்வமாக குறிப்பிடுவர். முருகு என்றால் அழகு என்று பொருள். குன்றிருக்கும் இடம் எல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம் என்று சொல்வர். அதாவது மலை இருக்கும் இடங்கள் எல்லாம் அழகான இடங்கள் என்று நம் முன்னோர் எவ்வளவு அழகாக கூறியிருக்கிறார்கள் என்று தோன்றியது. மலைகளுக்கு முன்னால் நாம் நிற்கும் போது 'தான்' என்ற எண்ணம் தகர்ந்து இந்த பிரபஞ்சத்தை இயக்கும் சக்திக்கு முன் நாம் எம்மாத்திரம் என்ற உணர்வும்  எழுகிறது. அதனாலயே தவம் செய்யவும் மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் தியானம் செய்யவும் மலைகளையே தேர்ந்து எடுத்த நமது முன்னோர்களின் பேரறிவை எண்ணி வியந்தேன்.

புககி ஏரியில் இருந்து புறப்பட்ட பேருந்து மவுண்ட் குக்கை மதியம் அடைந்தது. மவுண்ட் குக்கில் உள்ள சர் எட்மண்டு ஹிலரி ஆல்பைன் மையத்தில் தூரத்தில் தெரிந்த குக் சிகரத்தை ரசித்தவாறே மதிய உணவு  உண்டோம். சர் எட்மண்டு ஹிலரி மவுண்ட் குக்கில் பல முறை ஏறி பயிற்சி எடுத்த பின்பே எவரெஸ்ட் மலைச் சிகரத்தில் ஏறினாராம். எனவே அவர் நினைவாக சர் எட்மண்டு ஹிலரி ஆல்பைன் மையம் மவுண்ட் குக் மலையடிவாரத்தில் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது. இங்கிருந்து பலரும் குக் மலையில் ஏறி சாதனை புரிந்து வருகின்றனர். அங்கிருந்து கிளம்பி சுமாராக நான்கு மணி நேர பயணத்திற்கு பிறகு குயின்ஸ்டவுனை அடைந்தோம்.

மவுண்ட் குக் 

மெக்கின்சி வடிநிலம்

வாகடிப்பு ஏரி - குயின்ஸ்டவுன்

குயின்ஸ்டவுன்  என்று இங்கிலாந்து விக்டோரியா மகாராணியை பெருமைபடுத்தும் வகையில் பெயரிட்டு இருக்கலாம்  என்ற கருத்து உண்டு. அது 100 சதவிகித உண்மை என்றே தோன்றியது. அவ்வாறு அரசிகள் வசிக்க தகுதி வாய்ந்த அழகிய  நகரம். வாகடிப்பு ஏரியும், ரிமார்கப்ள்ஸ் என்றழைக்கப்படும் மலைகளும் சூழ்ந்த அந்த நகரம் கண்ணை மட்டும் அல்ல கருத்தையும் கவரும். இரண்டு நாள் தங்கிய உடனேயே பல நாட்கள் தங்க வேண்டும் என்ற என்ணத்தை உண்டாக்கியது.

அடுத்த நாள் குயின்ஸ்டவுனில் இருந்து ஒரு நாள் பயணமாக கிளம்பி பியோர்ட்லாந்து தேசிய பூங்காவில் உள்ள மில்போர்ட் சவுண்ட் என்ற இடத்திற்கு சென்றோம். மில்போர்ட் சவுண்ட்டை ருட்யார்ட் கிப்ளிங்  உலகின் எட்டாவது அதிசயமாக  குறிப்பிடுகிறார். குயின்ஸ்டவுனில் இருந்து கிளம்பி டிஅனு, ஹோமர் சுரங்க வழியாக பியோர்ட்லாந்து தேசிய பூங்காவை அடைந்தோம். அங்கிருந்து படகுகள் மூலம் மில்போர்ட் சவுண்ட்டை அடையலாம். கிளடோவ் என்ற ஆறு, சுமார்  16  கிலோ மீட்டர்கள், நேர் செங்குந்தான மலைகளின் இடையில் பாய்ந்த பின்பு டாஸ்மான் கடலில் கலக்கிறது.  இந்த இடத்தில் உள்ள உயரமான சிகரத்தை மித்ரி சிகரம் என்று அழைகின்றனர். கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை மணி நேரம் பிடித்த இந்த படகு பயணம் என்னால் மறக்க முடியாத ஒன்று. லேடி போவன் நீர்வீழ்ச்சி மற்றும் ஸ்டர்லிங் நீர்வீழ்ச்சியும் அந்த மலைகளின் ஊடாக வழிந்து டாஸ்மான் கடலில் கலக்கிறது. மழை பொழியும் போது திடீரென்று தோன்றி மறையும் சிறு சிறு  நீர்வீழ்சிகளும் அந்த இடத்தை மண்ணில் தோன்றிய அதிசயமோ என்று எண்ணி வியக்க வைத்தது. நியூசிலாந்து பயணம் செல்லும் அனைவரும் கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் ஒன்று மில்போர்ட் சவுண்ட்.

மிர்ரர் ஏரி - பியோர்ட்லாந்து தேசிய பூங்கா  

பியோர்ட்லாந்து தேசிய பூங்கா மற்றொரு தோற்றம்

மித்ரி சிகரம் - மில்போர்ட் சவுண்ட்

 அழகான அந்த நாளை அசை போட்டபடியே  மீண்டும் குயின்ஸ்டவுனை அடைந்தோம். அடுத்த நாள் "தி லார்ட் ஆப் தி ரிங்க்ஸ்" திரைப்படம் எடுக்கப்பட்ட இடங்களை பார்க்க செல்வதாக திட்டம்.  இந்த பயணம் எப்படி இருந்தது என்று அறிய ஆவலாக உள்ளீர்கள் தானே? அது அடுத்த பாகத்தில்.

NewZealand Trip III

நியூசிலாந்து பயண அனுபவங்கள் - பாகம் 1

நியூசிலாந்துக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் திடீரென்று ஏன் தோன்றியது என்று  

தெரியவில்லை. Divinely Inspired என்பார்களே அது போல கடவுளால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு எண்ணமாகவே திடீரென்று என் மனதில் எழுந்தது. சரி, வலைத்தளத்தில் நியூசிலாந்து பற்றி படித்து தான் பார்ப்போமே என்று எண்ணி அந்நாட்டை பற்றி படிக்க படிக்க கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய ஒரு இடம் என்ற எண்ணம் வலுத்தது.நிறைய தேடலுக்குபின் வலைதளத்தின் மூலமாகவே ஒரு பயண முகவரை அணுகி நாங்கள்  பார்க்க நினைத்த இடங்களின் பட்டியலை கொடுத்தேன். அழகான பயண விவர ஏடு விரைவாக மின்னஞ்சல் வழியாக வந்தது. பிறகென்ன, வானத்து தேவதைகள் ஒன்று கூடி 'ததாஸ்து' என்று சொன்ன 2008 ஆண்டு  நவம்பர்  மாதம் மூன்றாம் வாரத்தில் இனிமையாக தொடங்கியது நியூசிலாந்து பயணம். வட அமெரிக்காவில் இருந்து பயண முகவர் குறித்து தந்த பயண விவர ஏட்டின் படி லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ், ஆக்லாந்து வழியாக பயணித்து க்ரைஸ்ட்சர்ச்  நகரை நானும் என் கணவரும் அடைந்தோம்.

நியூசிலாந்து பற்றிய ஒரு சிறிய அறிமுகம் - வடக்கு தீவு, தெற்கு தீவு ஆகிய இரண்டு பெரிய தீவு பகுதிகளையும் மற்றும் பல்வேறு சிறு தீவுகளையும் உள்ளடக்கி, பசிபிக் பெருங்கடலில் தென் மேற்கு கோளார்த்ததில் அமைந்துள்ளது. சுற்றுலாவை பிரதான வருவாய் ஆதாரமாக கொண்ட நாடு. கண்ணை கவரும் அழகிய மலைகள், அம்மலை முகட்டில் வெள்ளியை உருக்கி வார்த்தது போன்ற உறைபனி படலம், அந்தப்பனி படலத்தில் இருந்து உருவாகி பிரவாகிக்கும் ஏரிகள் மற்றும் ஆறுகள், எங்கும் பச்சை பட்டாடையை விரித்தது போன்ற புல்வெளிகள், பால் போன்ற நீரை சுரக்கும் அருவிகள் என்று எங்கெங்கு காணினும் கொள்ளை அழகோ அழகு. மக்கள் தொகை தோரயமாக 43 லட்சம்.

க்ரைஸ்ட்சர்ச் விமான நிலையத்தை அடைந்ததுமே முதலில் எனக்கு தோன்றிய எண்ணம்  "ம்ம்ம்  விமான நிலையம் எவ்வளவு  சிறியதாக இருக்கிறது என்று".  அமெரிக்காவில் உள்ள பெரிய விமான நிலையங்களை பார்த்த பிறகு எந்த ஊர் சென்றாலும் இதே உணர்வு தான் வருகிறது. உதாரணமாக இந்தியாவில் எந்த ஹோட்டலிலாவது காபி/தேனீர் அருந்த சென்றால் முதலில் எனக்கு தோன்றுவது இந்த டபரா டம்ளர் எல்லாம் எவ்ளோ சின்னதா இருக்கு என்பது தான். விமான நிலையத்தை விட்டு வெளியேறியதும்,  எங்கள் ஹோட்டலை அடைந்து அங்கே பெட்டிகளை விட்டு விட்டு நாங்கள் முதலில் சென்ற இடம் க்ரைஸ்ட்சர்ச்  கதீட்ரல் சதுக்கம்.



க்ரைஸ்ட்சர்ச்  கதீட்ரல் வெளிப்புற தோற்றம்



க்ரைஸ்ட்சர்ச்  கதீட்ரல் உட்புற தோற்றம்



நிலவில் மட்டும்தான் ஸ்டார்பக்ஸ்இல்லை என்று  தோன்றுகிறது. அந்தளவுக்கு எங்கு
சென்றாலும் ஸ்டார்பக்ஸை விட்டு அதிக தூரம் செல்ல முடியாது போலும். க்ரைஸ்ட்சர்ச்  கதீட்ரல் சதுக்கமும் இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல. இன்னொரு விஷயம் - நியூசிலாந்தில் உள்ள அளவிற்கு உணவகம் அதிகம் உள்ள நாடு இல்லை. அதாகப்பட்டது அங்கு உள்ள ஜனத்தொகைக்கும் உணவகத்துக்கும் உள்ள விகிதம் மிகவும் குறைவு.  இது எந்த நாட்டிலும் இல்லாத ஒன்று. எந்த இடத்திற்கு சென்றாலும் அங்கே மெக்சிகன், சைனீஸ், இந்தியன் என்று பல தரப்பட்ட நாடுகளின் உணவு வகைகளை சுவைத்து மகிழலாம். க்ரைஸ்ட்சர்ச்  கதீட்ரல் சதுக்கம் அருகில் உள்ள தபால் நிலையம், மற்றும் கடைகள்,அருகிலுள்ள சிறிய பூங்கா ஆகியவற்றை சிறிது நேரம் பார்த்துவிட்டு மதிய உணவிற்காக ஹோட்டலுக்கு திரும்பினோம். திரும்பியதும் குளித்து விட்டு சிறிது நேரம் உறங்கலாம் என்று எண்ணி பெட்டிகளை திறந்து எனது பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று என் கணவர் "என்னுடைய பாஸ்போர்ட்டை காணவில்லை" என்றார். ரூம் மற்றும் அவரது பை முழுவதும் தேடியும் கிடைக்கவில்லை. உடனே காலையில் இருந்து சுற்றி பார்த்த ஒவ்வொரு இடமும் சென்று அங்கு யாராவது பாஸ்போர்ட்டை கண்டெடுத்தார்களா என்று விசாரித்தோம். எல்லா இடத்திலும் இல்லை என்ற பதில்.  பயமும் பதற்றமுமாக  கடைசியாக நாங்கள் சென்ற இடம் க்ரைஸ்ட்சர்ச் தபால் நிலையம்.  விசாரிப்பதற்காக தபால் நிலைய வரிசையில் காத்திருந்த போது என் கணவரிடம் விமான நிலையத்தில் இறங்கியதில் இருந்து என்ன என்ன செய்தீர்கள் என்று சொல்லுங்கள் என்றேன். அவரும் காலையில் விமானத்தில் இருந்து இறங்கியதில் இருந்து நடந்த ஒவ்வொன்றையும் சொல்லி கொண்டே வந்தார். குடியேற்றம் முடிந்ததும் பாஸ்போர்ட்டை இந்த பையில் வைத்தேன் என்று தன் சட்டை பையை காட்டியவர் ஏதோ நினைவு வந்தவராக உள்பக்கமாக இருந்த

பாதுகாப்பு  பையையும் சோதித்து உற்சாக துள்ளல் போட்டார். என்னவென்றால் கை மறதியாக மேற் சட்டையில் உள்ள பாதுகாப்பு பையில் பாஸ்போர்ட்டை வைத்துவிட்டு காணவில்லை காணவில்லை என்று இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேலாக தானும் அவஸ்தைப்பட்டு என்னையும் அவஸ்தைக்கு உள்ளாக்கி இருக்கிறார். பிறகென்ன இன்றும் வீட்டில் எதாவது காணவில்லை என்று அவர் சொன்னால் பாஸ்போர்ட்டை கையில் வைத்து கொண்டே காணவில்லை என்று சொன்னவர் தானே நீங்கள் என்று கிண்டல் செய்வதுண்டு. எப்படியோ பாஸ்போர்ட்டை பத்திரமாக இருந்ததே என்று நிம்மதி பெருமுச்சி விட்டதோடு அல்லாமல், எடுத்த பொருளை எடுத்த இடத்தில் வைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை நினைத்துகொண்டே மறுபடியும் ஹோட்டலை அடைந்தோம்.



தாவர பூங்கா - ஒரு காட்சி

தாவர பூங்கா - மற்றொரு காட்சி



அன்று  மாலை க்ரைஸ்ட்சர்ச் தாவர பூங்கா மற்றும் அதனை ஒட்டயுள்ள கண்டர்பரி அருங்காட்சியகம் ஆகியவற்றை கண்டு களித்தோம். அக்காலத்தில் அண்டார்டிகாவுக்கு செல்லும் பயண குழுவினர் அனைவரும் நியூசிலாந்து வழியாகவே பயணம் மேற்கொண்டிருக்கின்றனர். அவ்வாறு சென்று திரும்பிய குழுவினர் பயன்படுத்திய பொருட்கள், ஆடைகள், வாகனங்கள் ஆகியவை காட்சிக்காக வைக்க பட்டிருந்தது. நியூசிலாந்து பூர்வ பழங்குடியரான மோரி மக்கள் பயன்படுத்திய ஆயுதங்கள், பாத்திரங்கள்,பச்சைக்கல் ஆபரணங்கள் ஆகியவையும் பார்வைக்காக வைக்கபட்டிருந்தது. அருமையான சேகரிப்பு. அவசியம் பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் ஒன்று.

அருங்காட்சியகத்தில் எடுத்த சில புகைப்படங்கள் இதோ உங்கள் பார்வைக்கு.



ஆதாம் போன்ற முதல் மனிதன் - டிக்கி என்பார்கள்



அருங்காட்சியகத்தில் இருந்து மேலும் சில காட்சிகள்

அன்றிரவு உணவு முடிந்து நாங்கள் தங்கும் ஹோட்டலுக்கு சென்று அடுத்த நாள் செல்லப்போகும் குயின்ஸ்டவுன் பயணத்துக்காக தயாரானோம். குயின்ஸ்டவுனை Adventure Capital  என்பார்கள். குயின்ஸ்டவுன் பயணம் எப்படி இருந்தது என்பதை அறிந்து கொள்ள ஆவலாக இருக்கிறதா? அது அடுத்த பாகத்தில்.

 பயணம் தொடரும்....

அடுத்த பாகம் கீழே

NewZeland Trip - Part II

கழுத்தளவு காசு

குளிரை விரட்ட முடியாமல் மேகக் கூட்டத்தின்   இடையே மறைந்தும், சிற்சமயம் தெரிந்தும் போக்குக் காட்டியபடியே இருக்கும் சூரியன் ஒளிவீசும் ஒரு டிசம்பர் மாதத்து முற்பகல். தொலைக்காட்சியில் முத்து படத்தில் வரும் "ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி" பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது.

அந்த பாட்டில் வரும் "கையில் கொஞ்சம் காசு இருந்தால் நீதான் அதற்கு எஜமானன். கழுத்து வரைக்கும் காசு இருந்தால் அதுதான் உனக்கு எஜமானன்" என்ற வரிகள் மனதை ஏதோ செய்தது. சமீப காலமாக ஊடகங்களிலும், செய்தித்தாள்களிலும் வரும் 2G ஸ்பெக்டரம் ஊழல் மற்றும் அதனால் இந்திய அரசுக்கு ஏற்பட்டுள்ள வருவாய் இழப்பு ஆகியன மனதில் நிழலாடியது.

இன்றும் வளர்ச்சியில் மூன்றாம் தர நாடுகளின் வரிசையில் உள்ள இந்தியா ஊழலில் மட்டும் அசுர வேகத்தில் முன்னேறி முதல் இடத்தை நோக்கி நான்கு கால் பாய்ச்சலில் வேகமாக சென்று கொண்டு இருக்கிறது. ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்களே "Mad Dash " என்று, அது போல இந்தியா என்னும் குதிரை இன்று ஊழலில் மூர்க்கத்தனமாக பாய்ச்சல் காட்டுகிறது.

சுதந்திரம் கிடைத்த 60 ஆண்டுகளில் சுதந்திரத்திற்காக போரிட்ட தியாகிகளின் தியாகத்தை கேலி கூத்தாக்கும் இம்மாதிரி ஊழல்கள் நாட்டின் சாபக்கேடு .ஊழல் நாட்டை உள்ளிருந்தே அரிக்கும் கரையான். ஊழல் அடுத்த தலைமுறை மீது நாம் தொடுக்கும் போர். ஊழல் வளரும் செடியின் வேரில் அமிலம் ஊற்றும் பாதகம். ஜேம்ஸ் பாண்ட் எப்படி licensed to kill - லோ அதுபோல நம் நாட்டு அரசியல்வாதிகள் licensed to loot என்பது வேதனையிலும் வேதனை.


பாரதியார் இருந்திருந்தால் "நல்லதோர் வீணை செய்தே அதை நலங்கெட புழுதியில் எறிவது உண்டோ " என்று பாடி கலங்கி இருப்பார். (அவரையும் நாட்டின் இறையாண்மைக்கு எதிராக பேசியதாக தேசிய பாதுகாப்பு சட்டத்தில் கைது செய்து சிறையில் அடைத்திருப்பர்  என்பது வேறு விஷயம்.). இதில்  மாபெரும் வேடிக்கை என்னவென்றால் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அமைச்சரை பதவி விலக செய்யவே எதிர் கட்சிகள் தலையால் தண்ணீர்  குடிக்க வேண்டியிருந்தது. குற்றம் நிரூபிக்க என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டி இருக்குமோ என்று யோசிக்க யோசிக்க தலை சுற்றுகிறது.

1.76 லட்சம் கோடி. இது கழுத்தளவு காசு இல்லை. சிரசளவு  காசு!!!. சில  லட்சங்கள் உள்ளவர் என்றால் கார், ஒரு பிளாட், கொஞ்சம் நகை என்று ஓரளவு வசதியாக வாழ முடியும். சில கோடிகள் உள்ளவர்  என்றால் லட்சாதிபதியை விட பெரிய கார், பல பங்களாக்கள், இன்னும் நிறைய நகைகள் என்று இன்னும் ஆடம்பரமாக வாழலாம். இதை விட வேறு என்ன வாங்க முடியும் என்று இவர்கள் மக்களின் வரி பணத்தை கொள்ளை அடிக்கின்றனர் என்பது புரியாத புதிர். 'நெல்மணி' என்பது money -யில் இருந்து வளர்வதில்லை என்று இந்த அரசியல்(வி)யாதிகளின் காதில் யாரேனும் சொன்னால் நல்லது. திருடனுக்கு கூட தொழில் தர்மம் உண்டு. அதாவது ஏழைகளின் வீட்டில் எவனும் திருட செல்வதில்லை. அரசியல்வாதிகள் அடிப்பதோ எப்போதும் ஏழைகளின் பணத்தை தான்.

அடுத்தவனை விட தனக்கு அதிக பணம்  இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவதில்
தவறில்லை. அந்த பணத்தை எப்படி அடைவது என்பதில் தான் நல்லவனும் தீயவனும் வித்தியாசப்படுகிறான். நல்லவன், தீயவன் என்ற பிரிவில் மூன்றவதாக அரசியல்வாதி என்ற பிரிவையும் சேர்க்க வேண்டும். ஏன் என்றால் நல்லவன் தீயவனாகலாம். தீயவன் நல்லவனாகலாம். ஆனால் அரசியல்வாதி தீயவனாக கூட ஆக முடியாது. அந்தளவிற்கு பணத்தை மட்டுமே குறியாக கொண்டு மனிதத்தை  மறந்த கூட்டம். அரசியல் ஒரு சாக்கடை என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. அது தூர்வார கூட முடியாத ஒரு கட்டத்தை எட்டிகொண்டிருகிறது என்பதுதான் நிதர்சனம்.

ஊழலைவிட வேதனை தருவது ஒன்று உண்டெனில் அது மக்களின் மனப்போக்கு தான். ராமன்  ஆண்டால் என்ன ராவணன் ஆண்டால் என்ன என்ற மனநிலை ஜனநாயகத்திற்கு அடிக்கும் சாவுமணி. இவ்வளவு பெரிய ஊழலுக்கு எதிரான நாடு தழுவிய போராட்டம் ஒன்று கூட இதுவரை நடக்கவில்லை. பொங்கலுக்கு 10 ரூபாய் இனாம் குறைந்தாலே வேலை நிறுத்தம் செய்யும் நமக்கு 1.76 லட்சம் கோடி ரூபாய் இழப்பு ஏன் ஒரு சிறிய உறுத்தலை கூட ஏற்படுத்தவில்லை?. 'எதை  கண்டும்  கலங்காத  மனம் வேண்டும்' என்று பராசக்தியிடம் வேண்டி பெற்றார்களோ நம் மக்கள் இல்லை, நடக்கும் அனைத்து விசாரணைகளும் அடுத்த பெரும் ஊழலை கண்டறியும் வரைதான்  என்ற விரக்தியோ தெரியவில்லை.


சரி, ஊழல்  நடக்காமல் எப்படி தடுப்பது, இதற்கு என்னதான் தீர்வு என்று யோசிக்கும் போது எனக்கு தோன்றும் சில தீர்வுகள்:

தப்பு நடப்பதற்கு அரசியல் வர்க்கம் மட்டும் காரணம் இல்லை. அதிகார வர்க்கத்தின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் ஊழல் நடக்க வாய்ப்பு இல்லை. 20000 முதல்  50000 ருபாய் வரை உள்ளது இன்றைய IAS அதிகாரிகளின் சம்பளம். மற்ற அரசு ஊழியர்களின் சம்பளமும் இதே அளவிலோ இல்லை இதற்கும் குறைவாகவோ இருக்கிறது.இன்றைய விலைவாசியில் வாங்கும் சம்பளம் வாய்க்கும் வயிற்றுக்குமே  சரியாக இருக்கும். தேவை இருப்பதே தவறு செய்ய காரணமாகிறது. முதல் இரு முறை தவறு செய்யும் போது இருக்கும் குற்ற உணர்வு மூன்றாவது முறையில் இருந்து காணமல் போய்விடும். எனவே தவறே ஏற்படாத வகையில், மாறி வரும் கால சூழலுக்கு ஏற்ப அதிகாரிகளின் சம்பள விகிதம் மாற்றி அமைக்கப்பட வேண்டும். அரசியல்வாதிகளை போல ஒவ்வொரு ஆண்டும் அனைத்து அரசு ஊழியர்களும் தங்கள் சொத்து விவரங்களை வெளியிட வேண்டும் என்பதை கட்டாயமாக்க வேண்டும்.தவறு செய்யும் அதிகாரிகள் குற்றம் நிரூபிக்கபட்டால் மீண்டும் சிபாரிசின் பேரில் அதே பதவிக்கு வராத வகையிலும், அந்த அதிகாரியின் ஆயுட்காலம் முழுவதும் எந்த அரசாங்க பதவியிலும் அமர இயலாத வகையிலும் சட்டங்களை கடுமையாக்க வேண்டும்.

மக்கள் ஓட்டுக்கு பணம் வாங்க வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை.ஓட்டுக்கு பணம் வாங்கிவிட்டு சரியான ஆளுக்கு ஒட்டு போட வேண்டும். இது ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய் அடிப்பதற்கு சமம். ஊழல் அரசியல்வாதியை தண்டித்த மாதிரியும் ஆயிற்று, நல்லவனை ஜெயிக்க வைத்த மாதிரியும் ஆயிற்று. நாளடைவில் பணம் கொடுத்தாலும் ஜெயிக்க முடியாது என்ற நிலைமை உருவானால் ஊழல் குற்றங்கள் பெருமளவு குறையும். ஊழல் குற்றச்சாட்டில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அரசியல்வாதியை 20 வருடங்களுக்கும், அந்த அரசியல்வாதி சார்ந்த கட்சியை 10 வருடங்களுக்கும் தடை செய்யும் வகையில் கடுமையான சட்டங்கள் இயற்றப்பட வேண்டும். குற்றம் நிரூபிக்கபட்டால் தான் குற்றவாளி என்ற நிலைப்பாடு நமக்கு இதுவரை உதவவில்லை என்பதால் இந்த புதிய நிலைப்பாடு. எனினும் பொய் குற்றச்சாட்டில் இருந்து அதிகாரிகளுக்கு உரிய பாதுகாப்பு அளிக்கும் வகையில் சட்டங்கள் அமைய வேண்டும்.

இதை விட முக்கியம் தனி மனித கட்டுப்பாடு. திருடனாய் பார்த்து திருந்தா விட்டால் திருட்டை ஒழிக்க முடியாது. எனவே அடுத்த தலைமுறையை வளர்க்கும் முக்கிய பொறுப்பில் இருக்கும் தாய்மார்களுக்கும தந்தைமார்களுக்கும் பணத்தை எப்படி வேண்டுமானாலும் ஈட்டலாம் என்ற மனநிலை உள்ள சமுதாயத்தை வளர்க்காமல் நேர் வழியில் மட்டுமே ஈட்ட வேண்டும் என்ற மனநிலை உள்ள சமுதாயத்தை வளர்க்க வேண்டும்.

கனவு காணுங்கள் என்றார் முன்னாள் குடியரசு தலைவர் அப்துல் கலாம். ஊழலற்ற இந்தியாவை உருவாக்குவது  கனவு கண்டால் மட்டுமே அடையகூடிய ஒன்று அல்ல. கனவு மெய்பட வேண்டும் என்று முனைப்புடன் இணைந்து செயலாற்றினால் மட்டுமே இது சாத்தியம்.