பட்டிமன்றம் புகழ் திரு. ராஜா அவர்கள் அட்லாண்டாவிற்கு பட்டிமன்றம் பேச சென்ற வாரம் பிப்ரவரி 3, 2026 அன்று வந்துள்ளார். அங்கு தங்கி இருந்த போது அவருக்கு உணவு எடுத்து வந்த ஒரு பெண்மணியைப் பார்த்து நீங்கள் காரைக்குடி என்கிறீர்களே, நீங்கள் எடுத்து வந்தது செட்டிநாட்டு உணவா என்று கேட்டதாகவும் அதற்கு அந்தப் பெண் இல்லை என்று சொல்ல, அப்பறம் நீங்க என்ன ஆளுங்க என்று கேட்டதாகவும், அது அந்தப் பெண்மணிக்கு மனவருத்தத்தையும, துயரத்தையும் அளித்ததாக திரு. கார்த்திகேயன் என்பவர் எழுதிய பதிவு நேற்று மிகவும் பரபரப்பாக சமூக ஊடகங்களில் விவாதிக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவிலும் ஜாதியா என்ற கருத்தும், ராஜா அவர்களை காட்டமாக விமரிசித்தும் பலரும் பல்வேறு கருத்துக்களை தெரிவித்து வருகிறார்கள்.
இது மட்டுமல்லாமல் முக நூலில், ட்விட்டரில்(எக்ஸ்) பலரும் நெருப்பில்லாமல் புகையாது என்றும் கருத்துச் சொல்லி வருகிறார்கள். இது குறித்து திரு, ராஜா அவர்கள் தன்னிலை விளக்கம் கொடுத்து இருக்கும் காணொளி கீழே உள்ளது.
இந்த சம்பவம் குறித்து அட்லாண்டா தமிழ்ச் சங்கமும்(GATS) ஒரு விளக்கத்தை அளித்து உள்ளது. அந்த விளக்கப் பதிவு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
இது மட்டுமல்லாமல் பட்டிமன்றப் புகழ் திரு.சாலமன் பாப்பையா அவர்களும் திரு ராஜா அவர்களுக்கு ஆதரவாக ஒரு காணொளி பதிவு செய்துள்ளார்.
இதைக் குறித்து மீண்டும் முகநூலில் திரு கார்த்திகேயன் அவர்கள் இன்னொரு விளக்கத்தை அளித்து, இதுவே நான் இந்த நிகழ்வு குறித்து அளிக்கும் கடைசி பதிவு என்றும் என்னுடைய தங்கையின் மனநிம்மதிக்காக நான் இதைப் பற்றி மேலும் பேச விரும்பவில்லை என்ற ஒரு விளக்கத்தை அளித்துள்ளார்.
எனினும் அமெரிக்காவில் சாதியா, சாதிகளை அமெரிக்காவிலும் தூக்கிப் பிடிக்கிறார்களா என்றெல்லாம் சூடான விவாதம் வலைத்தளத்திலும், முகநூலிலும் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது.
ஒரு தமிழ்ச் சங்கத்தை சார்ந்த தன்னார்வலர்கள், அவர்கள் ஊருக்கு வந்த விருந்தினர்களுக்கு உணவு அளிக்க சென்ற இடத்தில், அவர்கள் எதிர்பாராத எந்த ஒரு அனுபவம் ஏற்பட்டு இருந்தாலும், அதை அவர்களின் தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகிகளின் கவனத்திற்கு கொண்டு சென்றிருக்கலாம். பெரும்பாலும் அலுவலங்களில், பணியிடங்களில் ஒரு சம்பவம் நடக்கும் போது அதை சரி செய்ய ஒரு நெறிமுறை(protocol) இருக்கும். முதலில் மேலாளர், அப்புறம் அவருடைய உயர் அலுவலர், அதற்குப் பிறகு மனிதவள மேம்பாட்டு அதிகாரி என்று எப்படி இந்தப் பிரச்னையை சரியாக கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு சங்கலித் தொடர்(Chain of Command) போலத் தேவையான ஆட்கள் இருப்பார்கள். இந்த முறையில் அந்தப் பிரச்னையை கொண்டு செல்வதே சரியானது, விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு அனைவருமே எளிதாகச் செய்யக் கூடிய ஒரு வழிமுறையாகவும் இது இருக்கும். அட்லாண்டா தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகிகளின் கவனத்திற்கு கொண்டு சொல்லாமல் நேரடியாக முகநூலில் பதிவு செய்யும் போது இந்த நிகழ்வு குறித்த உண்மைத் தன்மை குறைந்து இது ஆதாயம் தேடும் முயற்சியோ என்ற சந்தேகமே மேலோங்குகிறது.
அந்தப் பெண் எதிர் கொண்ட கேள்வி அவருக்குச் சங்கடம் அளித்தால் அது குறித்து திரு. ராஜா அவர்களிடம் அப்பொழுதே கேள்வி எழுப்பி இருக்கலாம் அல்லது அவர்களுடன் சென்ற நண்பர்களுடன் பேசி அவர்களைக் கேட்கச் சொல்லி இருக்கலாம், இதுவும் இல்லையா அட்லாண்டா தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகக் குழுவினருடன் பேசி திரு. ராஜா தரப்பை அணுகி இருக்கலாம், அல்லது அந்த பட்டிமன்ற நிகழ்விலேயே, நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு நேரடியாக திரு. ராஜாவை சந்தித்து விளக்கம் கேட்டிருக்கலாம். இப்படி எதுவுமே செய்யாமல் ஒருவரைப் பற்றி சமூக வலைத்தளத்தில் எழுதுவது முறைமையல்ல. இல்லையென்றால் எதிர்த்தரப்புடன் பேசி அவர்களின் கருத்தையும் அறிந்து கொண்டு, ஒரு நடுநிலையான பதிவினை எழுதியிருக்கலாம். சம்பந்தப்பட்டவரோடு பேசி பிரச்சனையை சுமூகமாக முடிப்பது நோக்கமாக இல்லாமல் இருப்பதற்கு வேறு ஏதேனும் வெளியில் தெரியாத காரணங்கள் இருக்குமா என்பதும், சம்பவம் நடந்து பல நாட்களுக்குப் பின் எழுப்பப்பட்ட இந்த விடயம் சிலரின் தூண்டுதலால் நடைபெற்றதோ என்றும் இது நம்மை யோசிக்க வைக்கிறது.
சமூக வலைத்தளங்களில் ஒரு பெண் ஒரு ஆணைக் குறித்து பேசினாலோ அல்லது பதிவு எழுதினாலோ அல்லது ஒரு பெண் சார்பாக ஒரு ஆண் உறவினர் அல்லது நண்பர் அதைச் செய்தாலோ அந்தப் பதிவுக்கு ஆதரவு குவிகிறது. பொய்ப் புகாரோ, உண்மைப் புகாரோ சமூக வலைத்தளங்கள் தாங்களே இந்த நபர் குற்றவாளி என்று முடிவு செய்து வேறு எங்கேனும் இருக்கும் ஆதங்கத்தை, வன்மத்தை இந்த பதிவுகளுக்குக் கொட்டித் தீர்க்கிறார்கள். You are guilty until proven innocent என்ற ஒரு மனநிலையிலேயே இதைப் பலரும் அணுகுகிறார்கள். கேரளாவில், சில தினங்களுக்கு முன், பெண் ஒருவர் திலீப் என்ற நபர் பேருந்தில் தனக்குப் பாலியல் தொந்தரவு அளித்தார் என்று வெளியிட்ட வீடியோ பதிவினால் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி, திலீப் தற்கொலை செய்து கொண்டது அனைவருக்கும் நினைவிருக்கலாம். ஒரு தனி நபர் பல ஆண்டுகளாக கட்டிக் காத்த நற்பெயரை ஒரே ஒரு பதிவினால் வீழ்த்த முடியும் என்பது தனி நபர் பாதுகாப்பையே கேள்விக்குறி ஆக்கும் கவலைக்குரிய விடயம்.
இந்தியாவில் அரசு அலுவலங்களில்,, பள்ளிகளில், கல்லூரிகளில், வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்களில் சர்வ சாதாரணமாக கேட்கப்படும் சாதி குறித்தான கேள்விகளை எளிதாக எதிர்கொண்டு சாதி வழங்கும் பாதுகாப்பு மற்றும் சலுகைகளை பல தலைமுறைகளாக அனுபவித்து, அது குறித்து எந்த ஒரு நெருடலும் இல்லாமல், யாரோ தனக்கு சம்பந்தம் இல்லாத ஒருவர் என்னுடைய சாதியைக் கேட்டார் என்று விமர்சித்துப் பதிவிடுவது இரட்டை வேடம் இல்லையா? நான் படிக்கும் காலத்தில் 12ஆம் வகுப்பு விலங்கியல் பாடம் எடுக்கும் ஆசிரியர் ஒருவர் எப்போதும் ப்ராக்டிக்கல் வகுப்பில் குறிப்பிட்ட சில மாணவிகளுக்குக் குறைந்த மதிப்பெண்களையே வழங்குவார். ஆமாம், இதுங்க என்ன தவளையையும், கரப்பான் பூச்சியையும் சரியாவா வெட்டி ப்ராக்டிக்கல் செய்யப் போறாங்க என்று அதற்கு காரணமும் சொல்வார். அதே பள்ளியில் விளையாட்டு ஆசிரியர் ஒருவர் விளையாட்டில் பங்கேற்க வரும் பெண்களில் ஒரு சிலரை உங்களால இதெல்லாம் முடியாது, நீங்கள் இதில் பங்கேற்காதீர்கள் என்று சொல்லி அனுப்பிவிடுவார். இதெல்லாம் சாதி என்ன என்பதைக் கேட்டு வந்தது அல்ல, அந்தப் பெண்களின் தோற்றம், பேச்சு வழக்கு மற்றும் அவர் தந்தையின் பெயர் போன்ற ஒரு சில விடயங்களை வைத்தே எளிதாகவே ஊகித்து முடிவு செய்யப்படும். ஒரு சமூகம் எப்படி தன்னைப் பார்க்கிறது என்று அறியாத பள்ளிப் பருவத்திலேயே இது போன்ற பாகுபாட்டை(discrimination) அந்த மாணவிகள் எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது பெரும் துயரமே.
பிறப்பால் யாரும் உயர்ந்தோர் இல்லை யாரும் தாழ்ந்தோர் இல்லை என்று சொல்லும் போராளிகள் அப்போதும் மௌனமாகவே இருந்தார்கள். அமெரிக்காவில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவில் ஏன் உலகெங்கும் வேலைவாய்ப்புகளில், அரசியலில், சினிமாவில் என்று யார் வெற்றிகரமாக பவனி வருகிறார்களோ அவர்கள் தங்கள் சமூகத்தில் உள்ளவர்களையே அடுத்து முன்னேற வழி விடுகிறார்கள். தெலுங்குப் பட உலகம், பாலிவுட் பட உலகம் போன்றவற்றில் உள்ள நிலையை எண்ணிப் பாருங்கள். நான் அமெரிக்காவில் பணிபுரிந்த நிறுவனத்திலேயே ஒரு குறிப்பிட்ட மொழி பேசுபவர்களை மட்டுமே திறமை அல்லது தகுதி இருக்கிறதோ இல்லையோ அவர் தன் மொழி பேசுபவர் என்ற ஒரே காரணத்தால் வேலைக்குச் சேர்த்த மேலாளரை அறிவேன். ஆங்கிலம் அல்லாத என்னுடைய தாய்மொழியிலேயே என்னால் பணியாளர்க் கூட்டம்(Staff Meeting) நடத்த முடியும், அது என் குழுவில் உள்ள அனைவருக்கும் புரியும் என்று அந்த மேலாளர் பெருமையாகச் சொன்னதை என்னுடைய அலுவலகத்தில் பலரும் அறிவார்கள். கிட்டத்தட்ட 20க்கும் அதிகமான நபர்களைக் கொண்ட குழு இது. இந்த சம்பவம் ஒரு பெரும் கடலில் சிறு துளி தான். இதைப் போல பலரும் பரிந்துரை(referral) முறையில் தங்களுக்கு தெரிந்தவர், தங்கள் மொழி பேசுபவர், தங்கள் உறவினர் என்று தகுதியைத் தாண்டிய பல்வேறு காரணங்களுக்காக, ஒரு நபருக்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்குவதும், இன்னொருவருக்கு பதவியைப் பறிப்பதும் தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது. அப்போது இது குறித்து நான் ஒரு சிறு கவிதை எழுதி இருந்தேன். அது என்னுடைய நூலான அம்புலிக்கு அப்பால் என்ற கவிதைத் தொகுப்பிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.
ஒருவனுடைய
உண்மையான குணத்தை
அறிய விரும்பினால்
அவனுக்கு கொஞ்சம்
அதிகாரத்தை அளித்துப் பாருங்கள்
என்பது தான் அந்தக் குறுங்கவிதை. அமெரிக்காவிலும் இனவெறி, தீண்டாமை என்று பலதும் இருக்கிறதே இது குறித்தெல்லாம் பேசவும், தொடர்ந்து இந்த போக்கிற்கு எதிராக குரல் எழுப்பவும் பலரும் முன் வருவதில்லையே ஏன்? தனக்கு எங்கெல்லாம் பதவி, பணம் என்று ஆதாயம் கிடைக்கிறதோ அங்கெல்லாம் சமூக நீதி என்பதெல்லாம் பெயரளவில் மட்டுமே என்பதை அவர்கள் தெளிவாக அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஒருவன் அடுத்தவர் மேல் அதிகாரம் செலுத்தும் நிலைக்கு வரும் போது அவன் எந்த சமூக படிநிலையில் இருந்து வந்திருந்தாலும் அவனுடைய இயல்பு எப்படியாவது தனக்கும், தன்னை சார்ந்தவர்களுக்கும் மட்டும் எல்லாம் கிடைக்க வேண்டும் என்ற மனநிலை தான். அதுவரை சம வாய்ப்பு, சம நீதி, தகுதி அடிப்படை(merit) என்றெல்லாம் கம்பு சுத்தும் மனநிலை கொண்ட அவன், முன்னேறிய பிறகு, அவனிடம் இருந்த நல்ல எண்ணங்கள் சுத்தமாக காணாமல் போய், மற்றவர்களை தனக்குக் கீழே அடிமையாக வைத்து இருப்பதையே விரும்புகிறான். அனைவருக்கும் இது பொருந்தாது என்றாலும் பெரும்பான்மையோருக்கு இதே மனநிலை தான். Outrage is selectively weaponized only when someone's needs are not met. Until such a time he/she is just a mute spectator.
இனப் பாதுகாப்பு, சமூக நீதி, மொழி உரிமை என்பதெல்லாம் தனி மனிதனை ஈர்க்கும்படி கட்டமைக்கப்பட்ட வலிமையான பொறிகள். இதில் எந்த ஆதாயமும், உள்நோக்கமும் இன்றி அப்பாவிகள் களத்தில் நின்று போராடும் போது, பின்புலத்தில் இந்த விஷயத்தை பெரிதாக்கி தூண்டி விட்ட ஒரு சிலர் இதனால் அரசியல் ஆதாயமும் , பண ஆதாயமும் அடைவது தான் நடக்கிறது. இவன் தான் உன் எதிரி என்று யார் சொன்னாலும் அதை நம்பாமல் நம்முடைய எதிரி யார், நம்முடைய நண்பன் யார் என்பதை நாமே முடிவு செய்வோம்.
அமெரிக்காவில் மட்டுமல்ல, உலகெங்கும் ஆண் பெண் பாகுபாடு, இனப் பாகுபாடு, மொழிப் பாகுபாடு என பல அவலங்கள் இருக்கின்றன. பெரும்பாலும் எனக்கு நடக்கவில்லை, இதை எதிர்ப்பதால் எனக்கு என்ன கிடைக்கும் அல்லது இப்போது எனக்குப் பயன் தரும் ஒன்றைக் குறித்து கருத்துக் கூறி அதனால் எனக்கு வரும் ஆதாயத்தை கெடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம் என்ற விட்டேத்தியான சுயநல மனோபாவம் தான் இத்தகைய ஏற்றத்தாழ்வுகள் தொடரக் காரணம். நாம் அனைவரும் ஒன்று என்ற எண்ணம் கொண்டால் எந்த அநியாயத்தையும் எதிர்த்து குரல் கொடுக்கும் வலிமையை நாம் பெறுவோம். அனைவரும் சமம் என்று நினைத்தால் தகுதி அடிப்படையிலேயே(merit) நமது எல்லா முடிவுகளையும் அமைப்போம். நாம் மட்டுமன்றி நம்மைச் சுற்றி உள்ள அனைவரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினால் நமக்கு எந்த நிலையிலும் தடுமாற்றம் வராது. அப்படிப்பட்ட சரிநிகர் சமானமான உலகம் மலர்வதே நமது குறிக்கோள் என்றால் அந்த மாற்றத்திற்கான பொறி நம்மிடம் இருந்தே தோன்ற வேண்டும். புத்தனாக வேண்டும் என்றால் அரண்மனையைத் துறந்து நாடோடியாக அலைந்து ஞானத்தை தேடும் தியாக மனம் வேண்டும். ஏசுவாக வேண்டுமென்றால் முள் கிரீடத்தை துணிந்து தரிக்கும் மனோதைரியமும், சிலுவையைச் சுமக்கும் உள்ளமும் நமக்கு வேண்டும். நல்ல மனிதனாக வேண்டுமென்றால் எல்லா நிலைகளிலும் மோசமான விளைவுகளை தரும் எளிதான பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்காமல் சரியான விளைவுகளை தரும் கடினமான பாதையை தேர்ந்தெடுக்கும் மனம் வேண்டும். Choose the harder right instead of the easier wrong and never let your wishbone grow where your backbone should be.
புகை கக்கும் வாகனங்கள் குண்டு குழியான சாலைகள் அவசரமாய் விரையும் மனிதர்கள் சாலையோரங்களில் கடைவிரிக்கும் சிறு வியாபாரிகள் விளக்குகள் மின்னும் பெரும் அங்காடிகள் தென்னை, மா, வாழை மரங்கள் வளர்க்கும் வீடுகள் குரைக்கும் நாய்கள் சுடும் வெயில் திடீரென்று பொழியும் மழை திட்டும் முதலாளி வேலை பார்க்கும் தொழிலாளி துரோகம் வஞ்சகம் கபடம் வாஞ்சை நம்பிக்கை அன்பு நிறைந்த மனிதர்கள் இப்படியாக எல்லா ஊரும் ஒன்று தான் இத்தகைய ஊர்களைக் கொண்ட எல்லா நாடுகளும்கூட ஒன்றுதான் தன்னை மட்டுமே அதிகம்
மழை மண்ணில் விழுந்த பின் அது என்னவாகிறது? உணவாகிறது, மணமாகிறது, மருந்தாகிறது, பார்க்கும் எல்லாமுமாகிறது. மழையைப் போல வெகு சிலருக்கு சொற்கள் அமைந்து விடுகிறது. துவளும் போது ஊக்கமும், மகிழ்ச்சியின் போது இனிமையும், குழப்பத்தில் புது வழிகாட்டுதலுமாகிறது. அத்தகைய வீரிய சொற்களுக்கு சொந்தக்காரர் மகாகவி ஈரோடு தமிழன்பன் அவர்கள். ஓயாத அலை போல தமிழ்ச் சொல்லாலே கவி நெய்து தமிழன்னைக்கு மகுடம் சூட்டியவர். தன்னுடைய உலராத வார்த்தைகளால் வறண்ட உலகின் மனசாட்சியை ஈரப்படுத்தியவர். ஹைக்கூ, சென்ரியு, லிமரைக்கூ என்று தமிழின் புது வேகப் பாய்ச்சலுக்கு வித்திட்டவர். பாரதி, பாரதிதாசன், பெரியார், பாப்லோ நெருடா, வால்ட் விட்மன் எனப் பல ஆளுமைகளைப் பார்த்து, படித்து பாடலாக்கி, புதுக் கவிதைக்கு புத்துணர்வு ஊட்டியவர். எத்தனை உயரத்தில் இருந்தாலும் அனைவரையும் சமமாகப் பாவிக்கும் எளிய மனம் படைத்தவர்.
உலகனாய் இருக்கும் நான்
நிச்சயமாய் இந்தியன்
அதைவிடச் சத்தியமாய்த்
தமிழன்
தமிழனாக இருப்பதற்குத்
தடைபோட்டால்
இந்தியனாகத் தொடர்வது பற்றிச்
சிந்திக்க வேண்டிவரும்
என்று தமிழினத்தின் உணர்வைப் பேசி நமது உரிமை வானத்தை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவடையச் செய்த வானம்பாடி.
முள்ளையும்
மலரையும்
வெளிப்படையாகவே
காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது
ரோஜா;
நாம்?
என்று மனித மனங்களை போகிற போக்கில் தோலுரித்துக் காட்டியவர்.
துவண்டு கிடந்த மனிதனுக்கு ஆறுதல் வார்த்தைகள் தேவை என்றால்
பத்தாவது முறை விழுந்தவனை
முத்தமிட்டு சொன்னது பூமி
ஒன்பது முறை எழுந்தவன் அல்லவா?
என்ற அவர் பாடலைச் சுட்டலாம். அடுத்தவரின் வளர்ச்சியில் ஆழ்ந்த அக்கறை கொண்டவர்.
படித்துப் படித்து - நீயே
புத்தகமாகி விடு
புத்தகமான பின்னும்
படித்துக் கொண்டிரு
என்று ஒரு ஆசிரியர் எப்படி தன் மாணவனுக்கு எடுத்துச் சொல்வாரோ அப்படி அன்புடன் அறிவுறுத்துவார்.
அவர் தொடாத உயரங்கள் இல்லை, எழுதாத பொருண்மை இல்லை, எண்ணிலடங்கா கவிதைகளை, ஆழ்ந்த ஜென் தத்துவங்களை, சிந்தனைச் சிதறல்களை நமக்காக விட்டுச் சென்றிருக்கிறார். 2022 பேரவை விழாவில் அவர் தலைமையில் கவிதை வாசித்தது, என்னுடைய மகள் எழுதிய புத்தகத்தை அவர் வெளியிட்டது, அவருடைய பெயரில் அளிக்கப்படும் தமிழன்பன் 80 விருதினை பெற்றது, வல்லினச் சிறகுகள் இதழ்/உலகப் பெண் கவிஞர் பேரவைப் பணிகளின் போது ஐயாவுடன் பழகும் வாய்ப்பு கிடைத்தது என்று பல்வேறு நினைவுகள் விரிகிறது.
சடலத்தைக் கைப்பற்றி
என்
சரித்திரத்தின் கடைசிப் பக்கத்தை
நெருப்பு
சுடச்சுட எழுதும்போது
அதைப்
படித்தபடி நான் முடிவதற்கு
இரு சொட்டு தமிழ்த் தேன்துளிகள்
என் செவியில்
விழ வேண்டும்
என்று எழுதியதோடு நில்லாமல் கடைசி நொடி வரை தமிழ்ச் சேவை ஆற்றி, ஒரு மகா கவிஞனின் வார்த்தைகள் என்றுமே பொய்ப்பதில்லை என்பதை அழுத்தமாக நிறுவியவர்.
அவரைக் குறித்து நான் எழுதிய சில வரிகள்.
இளந்தென்றல் தழுவாத
இளவேனில் காலப் பகலாய்
இளமஞ்சள் வெய்யோனின்
இன்முகங் காணா இரவாய்
இருவிழி இடைநின்ற முள்ளாய்
இமைப் பொழுதும்
ஆறாத ரணமாய் இலங்கும்
கறைப்பட்டு கலங்கும்
ஈரோட்டு இளங்கவியின் கவிகேளா நாளும்
கன்னலும் கனி சிந்தும் தேனும்
கனியமுதும் தெவிட்டாத பாலும்
குன்றும் நின்தமிழின் முன் குறையும்
மாற்றுப் பொன்னல்லோ வளையாத
நின் எழுதுகோலும்
பல்லாயிரம் பொருண்மையில் கவிதீட்டி
பாரோர் வாழ நல்வழி காட்டி
அன்பிலா நெஞ்சுக்கும் அருள் கூட்டி
அணியணியாய் தமிழுக்கு அழகூட்டி
சென்ரியு, லிமரிக்கூவென
பல் வகைமை தந்தாய்
கவிஞருள் மேருவாய்
பலர் நெஞ்சில் நின்றாய்
அயராத உழைப்பு, அர்ப்பணிப்பு
ஆழ்ந்த வாசிப்பு, தேர்ந்த உச்சரிப்பு
பரந்த நுண்ணறிவு
மேன்மையில் பணிவு
அருங்குணங்கள் பல கொண்டாய்
அவனியில் ஆன்ற புகழ் கண்டாய்
வள்ளுவனைப் பார்த்ததில்லை
வான்புகழ் கம்பனைக் கண்டதில்லை
பாரதியை அறிந்ததில்லை
பாரதிதாசனுடன் பழகியதில்லை
உன் அகம் கண்ட பின்னாளில்
இக்குறைகள் எழுவதில்லை
தமிழ் மைந்தனே
பெருங் கவிஞரே
தமிழ் ஆழியில் உந்தன் அலை ஓய்ந்ததில்
துயரக்கடலில் நாங்கள்
ஆண்டு பல செல்லட்டும்
ஆயிரம் பிறை உதிக்கட்டும்
போதவிழ் சோலைக்கெல்லாம்
யாத்த உன்பண் விதையாகட்டும்
இளங்காற்று அதை ஏந்தி
இதயமெல்லாம் நிறைக்கட்டும்
விண்ணும் மண்ணும்
நின்புகழ்பாடி களிக்கட்டும்
புரட்சிக்கவி பாரதிதாசன் தமிழ் மன்றம் 12/06/2025 அன்று நடத்திய நினைவேந்தல்
வல்லினச் சிறகுகள் மின்னிதழ் மற்றும் உலகப் பெண் கவிஞர் பேரவை ஆகிய அமைப்புகள் 12/05/2025 அன்று நடத்திய நினைவேந்தல் கூட்டம்
தமிழன்பன் அவர்கள் ஏன் மகாகவி என்று அழைக்கப்படுகிறார் என்பதை கீழே உள்ள இந்த ஆவணப்படத்தை பார்த்தால் தெளிவாக விளங்கும். இரண்டு பகுதிகளாக உள்ள அவரைப் பற்றிய இந்த காணொளியில் அவரின் படைப்புகளைப் பற்றி பெரிய எழுத்தாளர்கள், வெளிநாட்டு படைப்பாளிகள், அரசியல் தலைவர்கள் என்று பலரும் பேசி இருக்கிறார்கள்.
முதல் பகுதி:
இரண்டாம் பகுதி:
மகாகவி ஈரோடு தமிழன்பன் அவர்களின் மறைவு ஈடு செய்ய முடியாத ஒன்று. எளிமை, இனிமை, புதுமை என்று மூன்றின் கலவை அவர். அவரின் கவிதைகள் காலம் உள்ளவரை நிலைத்து நின்று நெஞ்சகத்து இருள் நீக்கும் செஞ்சுடராய் ஒளி வீசிக்கொண்டே இருக்கும்.
சமீபத்திய இந்திய பயணத்தின் போது, எங்கள் ஊரில் உள்ள ஒரு அரசு வங்கிக்குச் சென்றிருந்தேன். கூட்டு வங்கிக் கணக்கில் இணைந்த இருவரில் ஒருவரை நீக்கி விட்டு வேறு ஒருவரை சேர்க்க வேண்டும். புதியதாக இணைப்பவருக்கு ஆதார் கார்டு, பான் கார்டு, பாஸ்போர்ட் போட்டோ, விண்ணப்பப் படிவம், விண்ணப்பக் கடிதம், எந்த நபரை நீக்குகிறோமோ அவருக்குமான அதே சுய விவரங்கள் என்று இதற்கான தரவுகள் மட்டுமே அத்துணை தேவைப்படுகிறது. இதற்கும் புதிதாக சேர்க்கப்படும் நபர் அதே வங்கியில் ஏற்கனவே கணக்கு வைத்துள்ளவர். ஆனாலும் எல்லா தரவுகளையும் கேட்கிறார்கள்.
ஒவ்வொரு ஆபிஸிலும் வேலை செய்பவர்களுக்கு, வாடிக்கையாளர்களிடமிருந்து இவ்வளவு தரவுகளை பெற வேண்டும் என்று ஏதோ இலக்கு வைத்திருப்பார்கள் போலும். ஒவ்வொரு அலுவலரும் தரவுகளை வாங்கி அடுக்கி அடுத்த மேசைக்கு தள்ளும் பணியையே பெரும்பாலும் செய்கின்றனர்(Paper Pushers). ஆனாலும் வேலை முடிந்ததா என்றால் கண்டிப்பாக இல்லை. சார், ஒரு லெட்டர் வாங்கிட்டு வாங்க, இந்த ஆவணம் எங்களுக்கு பத்தாது வேற ஆவணம் (நம்ம கிட்ட இல்லாதது) வெச்சிருக்கிங்களா? இதையெல்லாம் கூட உடனே சொல்ல மாட்டார்கள், ஓரிரு நாள் ஒவ்வொரு வழங்கிடமாக(counter) அலைய விட்டு அப்புறம் போனால் போகிறது என்று சொல்வார்கள்.
ஆனால், அதை விட முக்கியமானது வங்கிகளின் வேலை நேரம். காலை 10:30 முதல் மதியம் ஒரு 2 மணி வரை மட்டுமே வங்கிக்குள் அனுமதிப்பார்கள். அதற்குப் பிறகு உள்ளே போவது என்றால் உங்களுக்கு ஃப்யூன் முதல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் முதல் உள்ளிருக்கும் மானேஜர் முதல் அவர் வணங்கும் கடவுள் வரை அனைவரையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும். வெளியூரில் இருந்து விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு, இது போன்ற ஒரு வங்கி வேலையை முடித்து விட்டு இத்தனை நாட்களுக்குள் ஊர் திரும்ப வர வேண்டும் என்று செல்பவர்கள் ஆகப் பெரும் நேர்மறைச் சிந்தனையாளர்கள் எனலாம். அப்படியே வெளிநாட்டில் இருந்து ஓரிரு வார விடுமுறையில் சென்று இதே போன்ற ஒரு சில வேலைகளை முடித்து விட்டு வர வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள் நேர்மறைச் சிந்தனையாளர்களில் உயர்ரகம். ஏனென்றால் அனைத்து தெய்வங்களின் ஆசீர்வாதம் மற்றும் சிபாரிசு கடிதம், உச்ச கிரகங்களின் பார்வை என்று அனைத்தும் நமக்காக வேலை செய்தால் மட்டுமே இது சாத்தியம்.
இது மட்டுமல்ல, மாற்றப்பட்ட புதிய வங்கிக் கணக்கில் ஆன்லைன் வர்த்தகம் செய்ய வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால், உங்களுடைய நேரத்தை நீங்களே மதிக்கவில்லை என்று அர்த்தம். இதற்கு வங்கிக்கு எத்தனை தடவை செல்ல வேண்டி இருக்கும், என்னென்ன தரவுகள் தர வேண்டும், தோராயமாக எத்தனை வருடங்கள் ஆகும் என்பதையெல்லாம் அறுதியிட்டு சொல்ல இயலாத ஒன்று. கூட்டுறவு வங்கிகளோ இதில் இன்னொரு படி முன்னே நிற்கிறது. பல நேரத்தில் முக்கியமான தரவு அல்லது தேவைகளை கடைசி நேரத்தில் சொல்லி நாம் ஊருக்குக் திரும்பும் முன் நமது வேலை கண்டிப்பாக முடியாது என்பதை உறுதி செய்வதில் வல்லவர்கள்.
இதே நிலை தான் முனிசிபாலிட்டி உள்ளிட்ட பல அரசு நிறுவனங்களில். வீட்டு வரியில் சில தவறுகள் உள்ளன என்று அதைச் சரி செய்யச் சொல்லி போன சில வருடங்களில், பல தடவை கலெக்டர் வரை பலரைச் சந்தித்துக் கடிதம், தரவு எல்லாம் கொடுத்தாயிற்று. ஆனாலும், "ஆமாம் தவறாய்த் தான் இருக்கிறது, சரி செய்து கொண்டு இருக்கிறோம், அடுத்த வாரம் வாருங்கள்" என்று பல வருடங்களாக சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு வருடமும் வீட்டுக்கு வரும் கட்டண ரசீது தப்பும் தவறுமாய் அப்படியே தான் இருக்கிறது.
ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ் இரண்டாம் தாளில் 10 மதிப்பெண்களுக்கு விண்ணப்பக் கடிதம் ஒன்று எழுதச் சொல்லி ஒரு பகுதி வரும். இதெல்லாம் வாழ்வில் எங்கே பயன்படப்போகிறது என்று நான் எண்ணி இருக்கிறேன். ஆனால் ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் விண்ணப்ப படிவத்தோடு ஆங்கிலத்தில் அல்லது தமிழில் கடிதம் வைக்கச் சொல்லி எங்கள் ஆங்கில மற்றும் தமிழ் ஆசிரியர்களை இன்றும் மகிழ்விப்பதாகட்டும், நீங்கள் செல்லும் அன்று, அந்த அலுவலர் நினைக்கும் ஆவணங்களை எல்லாம் காப்பி எடுத்து ஜெராக்ஸ் கடை வைத்திருக்கும் பலரை வாழ்விப்பதாகட்டும், பல முறை இந்த இடங்களுக்கு சென்று வருவதில் ஆட்டோ, டாக்ஸி ஓட்டுனர்கள் தனவான்களாக வாழ்வில் உயர்வதாகட்டும் என்று இந்த அலுவலர்கள் தேடும் புண்ணியம் அளவிட முடியாதது.
படித்தவர்களின் நிலை இது என்றால் படிக்காதவர்களின் நிலையும் ஏழை எளிய மக்களின் நிலையும் அச்சம் தருகிறது. சார் நம்ம நாடு வல்லரசாகி விட்டது என்று யாராவது சொன்னால் அவர்களை உடனே இது போன்ற அரசாங்க அலுவலகங்களுக்கு அல்லது வங்கிகளுக்கு நாடு கடத்த வேண்டும். அப்போது தான் அவர்களுக்கு உள்ளூர் நிலவரம் புரியும்.
உலகிலேயே அதிக அச்சம் தருவது எது தெரியுமா- அது பேயோ, பூதமோ அல்ல, உங்களின் இருப்பை, உங்களின் நேரத்தை, உங்களின் உழைப்பை மதிக்காதவர்களின் அருகில் இருப்பது அல்லது அவர்களை நீங்கள் நாடிச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயத் தேவை ஏற்படுவது. இப்படிப்பட்ட இடங்களை, மனிதர்களை(energy vampires) விட இந்த பேய் பூதமெல்லாம் ஜூஜூபி அதாவது ஒன்றுமே இல்லை என்பதை தெள்ளத் தெளிவாக சொல்லத்தான் ஹலோவீன் கொண்டாடுகிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.
இந்த ஆண்டு என்னுடைய ஹலோவீன் பூசணியில் ரோஜா, பலவித மலர்கள் மற்றும் ஆந்தையும் குழந்தைகள் தங்களுடையதில் மண்டை ஓடு மற்றும் கோரலைன் உருவங்களையும் செதுக்கி உள்ளார்கள்.
ஹீரோ என்பவன் யார்? 100 பேரை ஒரே நேரத்தில் அடித்து வீழ்த்துபவன், ஹீரோயின் பின் தன்னுடைய நண்பர் குழாமுடன் சுற்றி அவளை காதலிக்க வைப்பவன், பெண்ணிற்கான இடம் எது, பெண் எப்படி உடை உடுத்த வேண்டும், எப்படி நடக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் பக்கம் பக்கமாக வசனம் பேசுபவன் என்று தமிழ் சினிமா காலங்காலமாக அடித்த பல்வேறு ஆணிகளை எல்லாம் "இது பூராவுமே தேவையில்லாத ஆணி" என்று தைரியமாக பிடுங்கி போட்டிருக்கிறது டியூட். ஆணவக் கொலைக்கு எதிரான கருத்துகள், ஹீரோயிசம் என்றால் என்ன, பெண்ணியம் என்பது என்ன, திருமணம் என்பதற்கான உண்மையான அர்த்தம் வரும் தலைமுறையிடத்தில் என்னவாக இருக்கும் என்பதையெல்லாம் நகைச்சுவை என்னும் வாழைப்பழத்தில் ஏற்றிய ஊசியாக மனதில் தைக்கும் விதத்தில் சொல்லி இருக்கிறார்கள். மமிதா பைஜூ, சரத்குமார், ரோகிணி, பிரதீப்பின் தோழனாக வரும் சத்யா அக்காலா, ஹ்ரிது என்று பலரும் அருமையாக நடித்திருக்கிறார்கள். பெண்ணியம், சாதியம், ஹீரோயிசம் என்று பல கனமான விஷயங்களை ரொம்ப யதார்த்தமாக இந்த காலத்திற்கு ஏற்ப கையாண்டிருப்பதற்கே முதலில் டியூட் படக்குழுவினர்க்கு ஒரு சபாஷ் சொல்லலாம்.
தாலிக்கு பின்னாடி இருக்கற அந்த பொண்ணோட பீலிங்சுக்கு தான் மரியாதை என்று தாலி சென்டிமெண்டை காலி செய்தது, ஒரு பொண்ணுக்கு பிடிக்கலைன்னா பிடிக்கலை அதுக்கு ரீசன் எல்லாம் தேவையில்லை என்று பெண்ணின் உணர்வுகளை முன்னிலைப்படுத்துவது, அவ்வளவு ஆணவம் இருந்தா நீங்க போய் சாகுங்கடா என்று ஆணவக் கொலைக்கு எதிராக சாட்டை சுழற்றுவது, எதுவா இருந்தாலும் நான் face பண்ணிக்கறேன், Frontல வெச்ச லெக்கை backல வைக்கறது நம்ம ஹிஸ்டரிலேயே இல்லை, 100 பேர் வந்தாலும் அடி வாங்க முடியும், போன்ற டயலாக்குகள் மூலம் ஹீரோயிசத்திற்கு புதிய அர்த்தம் தந்தது , "தேவதாஸ் சார், நீங்க ஏன் எனக்கு இவ்ளோ பண்றிங்க" என்று மமிதா கேட்கும் போது ஒலிக்கும் பாடலும் அதில் வெளிப்படும் பிரதீப்பின் முக உணர்வும், ஆழமான அன்பும் என்று படம் நெடுக பல அடடேக்கள். சில இடங்களில் பிரதீப் காட்டும் சராசரி ஆணின் உணர்வும் அந்த பாத்திரத்திக்கு நம்பகத் தன்மையை அளிக்கிறது.
இன்றைய இளைஞர்களின் பல்ஸ் பிடித்து சொல்ல வந்த விஷயத்தை எந்தவித சமரசமும் இல்லாமலும், பிரச்சார நெடி இல்லாமலும், பார் காட்சி அல்லது ஹீரோ குடித்துவிட்டு பாடும் காட்சி இல்லாமலும், ஒரு சில நச் வசனங்கள் வழியாக அழகாக சொல்வதிலும் நிமிர்ந்து நிற்கிறான் இந்த டியூட். பாலக்காட்டு மாதவனை பூமராக்கும் ஒரு அகன் வருவதற்கு தமிழ் சினிமாவிற்கு நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டிருக்கிறது என்பது மட்டும் தான் சற்று ஆயாசத்தை தருகிறது. மொத்தத்தில் Dude அரிதானவன், அன்பானவன், அசலானவன்.
அடுத்த நாள் நாங்கள் சென்றது "தி ட்யூலிப் பார்ன்" எனப்படும் ஒரு ட்யூலிப் வயலுக்கு. பல இடங்களில் ட்யூலிப் மலர்களைப் பயிர் செய்து அந்த ட்யூலிப் மலர்கள் மலர்ந்தவுடன் அதனை பார்வையாளர்கள் வந்து பார்க்க கட்டணம் வசூலித்து அனுமதிக்கின்றனர். பார்க்கிங் வசதி, கழிப்பறை வசதியுடன் காபி, டீ போன்ற சூடான பானங்களும் சிற்றுண்டிகளை கிடைக்கும் சிறிய உணவகங்கள் கூடிய இந்த ட்யூலிப் வயல்கள் அழகோ அழகு. என்னதான் அழகான இளவேனிற் காலம் என்றாலும் நெதர்லாந்து எப்போதும் கொஞ்சம் குளிராகவே இருக்கிறது. அதுவும் குறிப்பாக ட்யூலிப் வயல்களில் அடிக்கும் காற்று பின்பனிக் கால காற்று போல மிகவும் குளிர்ச்சியாகவே இருந்தது.
எனினும் அழகான பிராக் அல்லது நீண்ட உடை அணிந்து அந்தத் துலிப் வயல்களுக்கு நடுவே ஆடிப்பாடி நிறைய வீடியோ எடுத்துக் கொண்டிருந்த பலரைப் பார்த்தோம். நாங்கள் ஒரு ஸ்வெட்டர் அணிந்து அதன் மேல் ஒரு மேலுறை அணிந்த பின்னும் குளிர் தாளவில்லை. எப்படித்தான் இந்தக் குளிரில் பிராக் போன்ற ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு நடனம் ஆடுகிறார்கள் என்பது எனக்கு ஆச்சரியமாகவே இருந்தது. அந்நியன் படத்தில் நாயகனும் நாயகியும் நாயகனின் நண்பர்களும் சாதாரண சேலை வேட்டி போன்ற உடைகளை அணிந்தே நடனமாடி இருப்பார்கள். எல்லாம் சமூக ஊடகங்கள் செய்யும் மாயை என்று தோன்றியது. கண்டிப்பாக இந்த ட்யூலிப் வயல்களுக்குச் செல்லும் முன்னர் சரியான கம்பளி உடைகளை எடுத்துச் செல்வது மிகவும் நல்லது.
அந்த ட்யூலிப் வயலில் கார், இதய வடிவம், மிதிவண்டி, டிராக்டர், பியானோ, மாடுகள் போன்ற பல்வேறு உருவங்களை வைத்திருந்தார்கள். ட்யூலிப் வயல்களுக்கு நடுவே இருந்த அந்த வாகனங்களிலோ அல்லது வேறு அழகிய பின்னணியிலோ நீங்கள் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்ளலாம். புகைப்படம் எடுத்துவிட்டு வயல்களைச் சுற்றிப் பார்க்கலாம் நாங்கள் சில மணி நேரம் அந்த ட்யூலிப் வயல்களைச் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு, பிறகு சிற்றுண்டி குடிலில், சூடான பானம் அருந்திவிட்டு, அங்கிருந்து கிளம்பினோம். கிட்டத்தட்ட ஒரு அரை நாள் அளவு செலவு செய்யும் கூடிய ஒரு இடமே இந்த ட்யூலிப் வயல்கள். அங்கிருந்து கிளம்பி நண்பர் பரிந்துரை செய்திருந்த இன்னொரு ட்யூலிப் வயலுக்கு நாங்கள் சென்றோம். அந்த ட்யூலிப் வயலும் முன்னது போலவே இருந்தது. எனவே அதற்குள் செல்லாமல் வெளியிலிருந்து பார்த்துவிட்டு புறப்பட்டு விட்டோம். கீழே zanse Schans இல் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களும், காணொளியும் உள்ளன.
அடுத்ததாக நாங்கள் அன்றிரவு செல்ல வேண்டிய Geithoorn என்ற இடத்தை நோக்கிய எங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தோம். அதற்கு முன் நாங்கள் சென்றது Zanse Schans என்ற இடத்திற்கு. இது Zaandijk என்ற ஊருக்கு மிக அருகில் இருக்கும் மிகப் பழமையான காற்றாலைகள் மற்றும் மர வீடுகளைக் கொண்ட ஒரு இடமாகும். வட ஆம்ஸ்டர்டாமில் உள்ள காற்றாலைகள் பலவற்றையும் பாதுகாக்கும் பொருட்டு அவற்றை ஒரே இடத்தில் அமைத்து இருக்கின்றனர். இந்த கிராமத்தில் சான்(Zaan) ஆற்றின் கரையில் நிற்கும் பல்வேறு மரக் காற்றாலைகள், வாய்க்கால்கள் நடுவே நிற்கும் டச் மரக்குடில்கள், சிற்றுண்டி சாலைகள், சீஸ்(cheese) உற்பத்தி செய்யும் பண்ணைகள், ஈயப் பாத்திரங்கள் செய்யும் சிறு தொழில்கள், பாரம்பரிய டச் மரக் காலணிகள் செய்யும் தொழில் கூடம் ஆகியன நிறைந்த இந்த இடத்திற்கு, ஆண்டொன்றிக்கு, ஏறத்தாழ 2 மில்லியனுக்கும் அதிகமான சுற்றுலா பயணிகள் வந்து செல்கின்றனர். கண்டிப்பாக உங்களின் நெதர்லாந்து பயணத்தில் இணைத்துக் கொள்ளக் கூடிய ஓரிடமாக இதை நீங்கள் கொள்ள வேண்டும். அருங்காட்சியகம், மரக் காற்றாலைகள் ஆகியவற்றை பார்வையிட்டு விட்டு Zaan ஆற்றின் பல்வேறு இடங்களில் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு திரும்பியது என்றுமே மறக்க முடியாத ஒரு அனுபவத்தை அளித்தது என்றால் அது மிகையில்லை.
Geithoorn என்பது நெதர்லாந்தின் வெனீஸ் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. தலைநகர் ஆம்ஸ்டெர்டாமில் இருந்து 90 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள இந்த ஊரில் தெருக்கள் அதிகமில்லை. கைகளால் தோண்டப்பட்ட கண்மாய்கள் நிறைந்த இந்த ஊரை சிறு படகுகள் வழியாகவே சுத்திப் பார்க்க முடியும். படகுகள் ஓடும் கண்மாய்களின் கரைகளில் உணவகங்கள், காபி விற்கும் கடைகள், சர்ச், வீடுகள், லைப்ரரி யாவும் அழகாக அணிவகுத்து நிற்கின்றன.
Geithoorn கண்மாய் தோற்றம்
நேரம் போவதே தெரியாமல் அங்கே அமர்ந்து படகுகளில் செல்பவர்களை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது மிகவும் மனதிற்கு நெருக்கமான ஒன்றாகும்.
அடுத்த நாள் காலை எழுந்த பின் Geithoorn இல் இருந்து இரண்டு மணி நேரப் பயணத்தில் இருந்த Fort Bourtange என்ற கோட்டையைப் பார்க்கச் சென்றோம். நெதர்லாந்தின் வடக்குப் பகுதியில் Groningen பிராந்தியத்தில் உள்ள இந்தக் கோட்டை ஜெர்மனியின் எல்லையில் இருந்து சில நூறு மீட்டர்கள் தொலைவிலேயே அமைந்துள்ளது. அமெரிக்காவில் உள்ள பென்டகன் கட்டடத்தைப் போல நட்சத்திர வடிவில் வடிவமைக்கப்பட்டு சுற்றிலும் அல்லிகள் மலர்ந்து அழகு சேர்க்கும் அகழிகள் கொண்ட இந்தக் கோட்டை 16ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது.
நெதர்லாந்தில் காணப்படும் காற்றாலைகள், கற்களைக் கொண்டு செதுக்கப்பட்ட பாதைகள், அகழிகள் மேல் நான்கு திசையிலும் பாலங்கள், புல்வெளிகள், கோட்டையின் உள்ளே கடைகள், பார்வையாளர் அரங்குகள் என்று பல அம்சங்கள் நிறைந்துள்ளது. கோட்டையின் உள்ளே வீரர்கள் தங்கும் அறைகள், கோட்டையைப் பற்றிய விவரங்கள் கூறும் பார்வையாளர் அரங்குகள், குழந்தைகளை ஈர்க்கும் வகையில் அமைந்த கோட்டையைப் பற்றிய விவரங்கள் பகிர ஊடாடும் அமைப்புகள் , உள்ளேயே சாப்பிடும் இடங்கள் என்று பல அம்சங்கள் உள்ளது. வரலாற்றில் அதிக ஆர்வம் உள்ளவர்கள் கண்டிப்பாக இந்தக் கோட்டையை விரும்புவார்கள். ஒரு 3 மணி நேரம் கோட்டையை சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு, சிற்றுண்டி அருந்திவிட்டு மீண்டும் Geithoorn வந்தடைந்தோம். அங்கே வந்து சேர்ந்தபின் கொஞ்ச நேரம் Geithoorn கண்மாய்க் கரையில் அமர்ந்து அந்த நகரை அமைதியாக ரசித்தோம். அன்றிரவு நாங்கள் தங்க இருந்த அறையை அடைந்து இரவு உணவு அருந்திவிட்டு உறங்கச் சென்றோம்.
அடுத்த நாள், Geithoornஐ விட்டு புறப்பட வேண்டிய நாள் என்பதால் காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து அறையில் இருந்து கிளம்பி கண்மாய்க் கரைக்கு சென்று அங்கே மகிழுந்தை நிறுத்தி விட்டு, படகுச் சவாரி செய்தோம். படகுச் சவாரி செய்து பல நாட்கள் ஆயிற்று என்றாலும் நிறைய கூட்டம் இருந்ததால், மற்ற படகுகளுக்கு பொறுமையாக நின்று வழி விட்டு பின்னர் படகை செலுத்தி, அந்த கண்மாயை வலம் வந்தோம். பல இடங்களில் கண்மாய் ஆழமாகவே இருந்தது. குளிர் காற்றும் வீசியது. குழந்தைகள் மிகவும் ஆர்வமாக படகினை செலுத்தியதால் நாங்கள் வெறும் பயணிகளாக மட்டுமே அமர்ந்து நன்கு இயற்கை காட்சிகளை பார்வையிட்டு ரசித்தோம்.
பின்னர் நண்பகல் உணவினை உண்டு விட்டு, ஆம்ஸ்டர்டாம் நகரை நோக்கி மகிழுந்துப் பயணத்தை தொடங்கினோம். கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை மணி நேரத்தில் ஆம்ஸ்டர்டாமை அடைந்து விட்டோம். அன்று நகர மையத்தில்(Downtown) இருந்த பல்வேறு சிலைகள், சர்ச்சுகள், கடைகள் போன்றவற்றை பார்த்து விட்டு அடுத்த நாள் மீண்டும் ஊர் திரும்புவதாகத் திட்டம். நகர மையத்தில் ஓர் இடத்தில வண்டியை நிறுத்திவிட்டு நடந்தே அருகில் உள்ள இடங்களை சுற்றிப் பார்த்தோம். ஆன் ஃபிராங்க் வாழ்ந்த வீடு, வான் கோ அருங்காட்சியகம், ரிக்ஸ் அருங்காட்சியகம் (Rijksmuseum) போன்ற பல்வேறு சிறப்பான இடங்கள் ஆம்ஸ்டர்டாமில் உண்டு. எனினும் நாங்கள் அங்கு சென்ற போது பார்வையாளர் நேரம் கடந்து விட்டதால் இவை எதையும் பார்க்க இயலவில்லை.
அங்கு உள்ள கடைகளில், ஊருக்குக் கொண்டு செல்ல, நினைவு பரிசுகள் ஒன்றிரண்டை வாங்கினோம். அப்படியாக வாத்து பொம்மைகள் விற்கும் கடை ஒன்றிக்கு சென்றிருந்தோம். நடிகர்கள், அரசியல்வாதிகள், பாடகர்கள் போன்ற பலரை வாத்து உருவம் கொடுத்திருந்தார்கள். இது வேடிக்கையாகவும் இருந்ததோடு மிகச் சிறப்பாகவும் இருந்தது.
பின்னர் ஆம்ஸ்டர்டாமின் மிகவும் சிறப்பம்சமான ஆம்ஸ்டெல் ஆறு படகு சவாரியை கரையில் இருந்து பார்த்து ரசித்தோம். அமரும் இருக்கைகள் கொண்ட பூங்கா, அமரும் இருக்கைகள் கொண்ட கரையோர காபி கடைகள் என்று பல இடங்களில் இருந்தும் ஆம்ஸ்டெல் ஆற்றில் சுற்றுலா செல்லும் படகுகளைப் பார்க்க முடியும். ஆங்காங்கே துலிப் மலர்கள் கொண்ட பெரிய பூந்தொட்டிகளும் ஆற்றின் கரையோரம் அமைக்கப்பட்டு, குளிர் காற்றில் அந்த மலர்கள் குலுங்கியது மழலைகள் தங்கள் சிவந்த கரங்களை ஆட்டி உற்சாகப்படுத்துவது போலவே இருந்தது.
நகர மையத்தில் இருந்த டாம் சதுக்கம் (Dam Square), அரண்மனை(Royal Palace) ஆகியவற்றின் முன் நின்று புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். மனம் நிறைய புதிய அனுபவங்களும், மீண்டும் மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க கேமரா நிறைய புகைப்படங்களும், காணொளிகளும் எடுத்துக் கொண்டு அன்றைய இரவு உணவினை நண்பரின் வீட்டில் முடித்துவிட்டு அவரிடமிருந்து விடை பெற்றுக் கொண்டு அன்றிரவு நாங்கள் தங்க வேண்டிய இடத்தினை அடைந்தோம்.
அன்று தங்கிய ஹோட்டல் வளாகத்திலேயே பழைய விமானம் ஒன்றினை மாடலாக நிற்க வைத்திருந்தார்கள். ஹோட்டல் ஏர்போர்ட்க்கு வெகு அருகிலேயே இருந்தது. அடுத்த நாள் காலை விமானத்தை பிடித்து வாஷிங்டன் வந்தடைந்தோம். அத்தனை பூக்களுடன் கூடிய ஒரு இனிமையான பயணத்தை நிறைவு செய்துவிட்டு கண்கள் நிறைய வண்ணங்களை கொண்டு வந்த இந்தப் பயணம், நெஞ்சில் என்றும் இனிக்கும் அழகிய நினைவுகளாக, நினைத்த மாத்திரத்தில் பூக்கும் நினைவுப் பூக்களாக நினைவில் நின்று சுகந்தம் வீசுகிறது.
மீண்டும் இன்னொரு இனிய பயண அனுபவத்தில் சந்திப்போம்.
முந்தைய பகுதி நெதர்லாந்து பயண அனுபவத்தைக் காண இங்கே சொடுக்குங்கள்.
.jpg)
